346 EEN BLIK OP HET AMAZONE-GEBIED. 



huizen met het drooge jaargetijde naar de rivier. In deze zijn dan, 

 door het vallen van het water , uitgestrekte zandbanken bloot gekomen , 

 en in deze leggen de wijfjes hare eijeren. Op eenigen afstand van Ega , 

 waar bates , gelijk wij boven zeiden , langen tijd zijn verblijf hield , 

 was ook zulk een zandbank. Tegen den tijd dat het eijerleggen zoude 

 beginnen , werden daarheen door het bestuur der plaats twee mannen 

 gezonden , wier taak het was de schildpadden te bespieden om later de 

 plekken te kunnen aanwijzen, waar de eijeren verborgen waren. Daartoe 

 bouwden zij op een boom nabij de plaats eene soort van observatorium , 

 van 50 voeten hoogte , van waar zij de schildpadden konden gadeslaan , 

 zonder door dezen gezien te worden. Bovendien moeten zij zich zeer 

 stil houden , geen vuur aanleggen , noch iets anders doen, dat hunne tegen- 

 woordigheid verraadt , want de schildpadden , die zich in groote menigte 

 nabij de bank verzamelen , zijn zeer op hunne hoede en verwijderen zich 

 om eene andere bank op te zoeken, wanneer zij onraad bespeuren. 

 Tegen den nacht beginnen zij tegen de bank op te klonteren en begeven 

 zich naar de hoogere gedeelten daarvan. Met hunne breede , gevinde 

 pooten graven zij diepe holten in het zand ; de eerstkomende , een kuil 

 van ongeveer drie voet diep uitgegraven hebbende, legt daarin zijne 

 eijeren, omstreeks 120 in getal, en bedekt deze met zand; de naast 

 volgende legt zijne eijeren daar boven op, en zoo voort totdat de kuil 

 vol is. Hetzelfde wordt nu gelijktijdig en achtereenvolgens op vele an- 

 dere punten gedaan. De eijeren gelegd zijnde , keeren de schildpadden 

 weder naar het water terug. Dit duurt tot aan den ochtendstond. De 

 bank is dan zwart van de terugtrekkende schildpadden, die een voor 

 een weder in het water ploffen. Het duurt ongeveer veertien dagen 

 eer al de schildpadden hare eijeren gelegd hebben. 



De oogst is dan rijp en behoeft slechts geplukt te worden. 



Aanplakbiljetten aan de kerkdeuren kondigen aan de bevolking den 

 dag aan , waarop men tot het uitgraven der eijeren zal overgaan. Een 

 groot deel der bevolking , mannen , vrouwen en kinderen , neemt daaraan 

 deel. Allen zijn geplaatst onder eenen kommandant , die opzettelijk be- 

 noemd is om het werk te regelen en te zorgen , dat elk zijn deel krijgt. 



Op de plaats aangekomen , rigt elk huisgezin eene hut op van staken 

 met palmbladen bedekt , om daarin een tijdelijk verblijf te houden. 



Nadat de kommandant eene kleine schatting van al de deelhebbers 

 (140 reis , ongeveer gelijkstaande met 20 centen) geïnd heeft , plaatsen 



