356 DE SPECTEAAL- ANALYSE, IJSTZONDEEHEID IN 



nemen. Men kan deze spectra regtstreeks zien, door het metaal te ver- 

 branden , zooals dat plaats grijpt bij de verbranding van magnesium , 

 dat tegenwoordig zoo veelvuldig gebezigd wordt bij het vervaardigen 

 van photographiën. Wil men evenwel het licht het fraaist en het ge- 

 makkelijkst zien, dan moet men gebruik maken van de elektrische 

 vonk , door haar uit verschillende metalen te trekken , waardoor ver- 

 schijnselen in het leven worden geroepen van hoogst verrassenden aard , 

 die ik hier evenwel niet verder beschrijven kan. Ik merk enkel aan, 

 dat deze spectra , in plaats van , om mij zoo uit te drukken , aaneen- 

 gesloten te zijn , zooals zulks bij het zonnespectrum het geval is , ge- 

 vormd worden door lichtgevende strooken , door verschillende donkere 

 tusschenruimten gescheiden, en dat de aard der lichtende strepen af- 

 hangt van de gebezigde stoffen. Het magnesium brengt drie prachtige 

 groepen voort , de eene rood , de andere blaauw en de derde groen. 

 Het koper heeft een groene , een roode en verscheidene violette stre- 

 pen , enz. 



De toepassing op de sterrekunde van deze ontdekking ligt voor de hand , 

 daar men uit den verschillenden aard van het licht der sterren zich een 

 denkbeeld kan vormen van de haar zamenstellende grondstoffen. 



Een eerste feit, dat geen twijfel meer overlaat, is, dat zuiver gloei- 

 jende ligchamen in vasten , vloeibaren of in meer of min verdunden 

 staat geene afgebrokene lichtstrepen geven, maar een onafgebroken 

 spectrum. Alzoo vertoonen kool en metalen , in gloeij enden staat , geene 

 donkere strepen. De vlam van een gas of van olie geeft een onafgebroken 

 spectrum, daar haar licht voortspruit uit de eenvoudige gloeij ing van 

 vervlugtigde kooldeeltjes. 



Een tweede belangrijk feit is , dat deze strepen overal daar ontstaan , 

 waar binnen in eene stof eene ware scheikundige verbinding plaats 

 grijpt. Het blaauwachtige licht b. v. , dat zich vertoont aan het beneden- 

 gedeelte eener kaarsvlam , wordt door den spectroscoop ontleed in groepen 

 van duidelijk te onderscheidene lijnen, naardemaal aldaar de hevigste 

 verbranding plaats vindt , en ook aldaar bevinden zich de strepen van 

 het kooloxyde. Bij eene kaars , waarvan de pit van katoen is , en bij 

 de vlam van gewoon hout verkrijgt men de strepen van het sodium , 

 daar dit metaal zich oxydeert , om deel uit te maken van de asch. 



Eene derde zaak , die opmerking verdient , is : dat , naarmate de dampen 

 en gassen verschillen , zij ook verschillende lichtstralen opslorpen. Men 



