366 DE SPECTE AAL- ANALYSE , INZONDERHEID IN 



ZOO schitterend is , dat zij eene sterkere vergrooting verdraagt dan de 

 sterren. De nevelvlek van Andromeda vertoont daarmede niets over- 

 eenkomstigs en schijnt van een anderen aard te zijn. 



Dit feit , van de theoretische zijde beschouwd , is van een ongemeen 

 belang , daar het bewijst, dat de nevelvlekken van een geheel anderen 

 physischen aard zijn , dan de sterren. Terwijl deze op onze zon ge- 

 lijken , die in gloeij enden staat verkeert en naar alle zijden stralen 

 van allerlei aard uitzendt , waarvan slechts een zeker gedeelte door 

 haren dampkring wordt opgeslorpt, zijn de nevelvlekken daarentegen 

 in een toestand van eenvoudige scheikundige verbinding , zooals onze 

 vlammen en elektrische vonken, en zenden zij alleenlijk stralen uit 

 van ééne of eenige weinige soorten. De planetaire nevelvlekken ge- 

 lijken veel op die opmerkelijke , geheel en al afwijkende , nevelvlek , 

 waarvan otto steitve de veranderlijkheid van den vorm heeft bewezen , 

 ook door haar uit de teekeningen af te leiden, die wij voor vijfjaren 

 vervaardigd hebben. De het digtst bij de waarheid komende voorstel- 

 ling , die wij ons van deze eigenaardige ligchamen kunnen vormen , 

 bestaat misschien daarin, dat de sterren reeds gevormde zonnen zijn, 

 en dat de niet oplosbare nevelvlekken uit eene gasachtige zelfstandig- 

 heid bestaan , die waarschijnlijk bestemd is tot het vormen van andere 

 zonnen, maar waarin waarschijnlijk nog geene eenigzins aanmerkelijke 

 vaste , vloeibare of fijne kristallijne massa voorhanden is , daar men 

 in dat geval er stralen in moest zien van allerhanden aard, terwijl 

 men er slechts een zeer klein aantal van bemerkt. 



"Wij vermogen dus , met des te grootere gemakkelijkheid , den aard 

 der stralende stof bepalen , volgens de door de strepen ingenomen 

 plaats. De hoofdstreep komt voort van de stikstof en stemt in het 

 zonnespectrum zeer nabij overeen met een gToep van strepen , waar- 

 van KiRCHHOFE rcods heeft aangetoond , dat zij afkomstig zijn van 

 eene opslorping in den dampkring. De meest verwijderde ontleent 

 haar oorsprong aan de waterstof; wat de tusschenliggende aangaat, 

 is men nog in onzekerheid aangaande de stof, waarmede zij over- 

 eenstemt. 



"Wij hebben dus hier bekende , op de aarde veelvuldig voorkomende 

 zelfstandigheden , die bestemd zouden zijn om misschien eenmaal andere 

 planeten , zooals de onze , te vormen. 



Ten opzigte van sterren, zooals a Orion en /3 Pegasus , die afzon- 



