DE MISLUKTE ATLANTISCHE TELEfiRAAF-EABEL; 



DOOE 



D'. A. T. REITSMA. 



(Naar de Illustrirte Zeitung van 16 September 1865, no. 1159.) 



Eeeds eenmaal was het grootsclie plan om eene elektrische verbinding 

 tusschen Europa en Amerika dwars door de diepten van den Atlantischen 

 oceaan tot stand te brengen mislukt. Het plan zelf werd daarom niet 

 opgegeven. Men had veel geleerd uit de teleurstelling, die men had 

 ondervonden. Het groote werk werd daarom op nieuw aangevangen , 

 maar nu met nog veel grooter voorzorgen dan te voren. Er werd een 

 nieuwe kabel vervaardigd. De gebreken , die men in den vorigen had 

 opgemerkt , werden bij dezen met de meeste naauwkeurigheid vermeden. 

 Men meende nu zoo goed als volkomen zeker te zijn van den uitslag 

 der onderneming. De Times verkondigde openlijk , dat het welgelukken 

 van den arbeid alleen nog zoude afhangen van het min of meer gunstige 

 weder gedurende de dagen , dat men den kabel in zee zou laten zinken. 

 Men leefde in Engeland en in Amerika in de blijde verwachting , dat 

 binnen korten tijd de telegrafische gemeenschap tusschen de oude en 

 nieuwe wereld , die men zoo lang had gewenscht , werkelijk zoude bestaan. 



En — die hoop is voor de tweede maal verijdeld. Terzelfder tijd , dat 

 men de eerste telegrammen uit Amerika verwachtte , verspreidde de 

 telegraaf door geheel Europa het treurig berigt : „de draad is gebroken." 



Het werk , waaraan zooveel vlijt en wetenschap en schatten waren 

 besteed , is dan nu voor de tweede maal verongelukt. 



Hoe is dit toegegaan ? Het dagboek van dr. w. h. etjssell , die tot 

 de equipage van de Great Eastern behoorde , heeft daarvan een aller- 

 naauwkeurigst verslag gegeven. "Wij meenen den lezers van dit tijdschrift 

 geen ondienst te doen , indien wij hun mededeelen , wat langs dezen 

 weg is bekend geworden. 



"Wij zullen hier niet spreken van de moeite, die men zich gegeven 



