WETENSCHAPPELIJK BUBLA-D. 11 



eene hoogere temperatuur toegekend dan aan de vrouwen. Later heeft 

 men daarentegen vrij algemeen het tegendeel aangenomen. Davy nu vond , 

 dat de temperatuur bij mannen wisselt van 99' tot 99-5-'' , die van vrouwen 

 van 974" tot 98'. B^ vogels vond hij het verschil nog grooter. Bij zes 

 mannetjes vond hij eene gemiddelde ligchaamstemperatuur van 108',33, 

 bg zes wijfjes van 107°,79. 



Hg. 



Oiildckking van fossile sleenen werkluigcn. — In eene der laatste vergaderingen 

 van de Boyal Aslatic Society of Bengal werden door prof. oldham een 

 aantal steenen werktuigen getoond , die onlangs ontdekt waren door de 

 heeren king en rooTE , in de nabijheid van Madras , op eene diepte van 

 vijftien voet. Zij zijn van een digte half glasachtige kwartsiet , eene 

 rotssoort , die daar in den omtrek overvloedig voorkomt en zeer goed 

 den in Europa voor geheel dergelijke doeleinden verwerkten vuursteen 

 vervangen kan. Hunne bewerking is zeer ruw , geheel overeenkomstig met 

 die van dergelijke vuursteenen werktuigen , die in Europa op zoo vele 

 plaatsen gevonden zijn. Opmerking verdient ook nog , dat in dezelfde streek 

 talrijke overblijfselen voorkomen van dergelijke uit ruwe steenen zamen- 

 gestelde gevaarten als die , welke in Europa met den naam van Cromlechs , 

 Hunebedden enz. bestempeld worden. {Ann. a. Mag. of Nat. Hist. , XIV , 

 p. 155). Hg. 



Een skelet van AIca impennis. — R. owen had onlangs de zeldzame gelegen- 

 heid het skelet van dezen waarschijnlijk uitgestorven vogel te onderzoeken , 

 namelijk aan een gemummifieerd voorwerp , gevonden op eene diepte van 

 vier voet in eene soort van guano-laag op het Pinguin-eiland , niet ver van 

 de kust van Newfoundland. Uit dit onderzoek bleek , dat , in weerwil van 

 de kortheid der vleugels, die dezen vogel schijnbaar tot de Pin guins deed 

 naderen , het skelet toch in alle wezenlijke punten met dat van andere 

 noordsche Alcadae overeenstemde. {Proc. Zool. Soc. in Athenaeum , 1864 , 

 2 Julij). Hg. 



\eranderiiig van lioiil in sleenkool. — In het American Journal of Science and 

 Arts , 1864 , Nov. , p. 441 , vindt men het geval medegedeeld van een 

 waterrad , waarvan het hout veranderd was in eene zelfstandigheid door 

 zijne digtheid , hardheid , weefsel en kleur geheel gelijkende op steenkool. 

 Dit rad was blootgesteld geweest aan eenen gestadigen val van water , 

 uit eene hoogte van 25 voet. Er wordt echter niet bijgevoegd , hoe lang. 



Hg. 



