■WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. IS 



hangen. Die spil draagt een -wijzer , welke de buis in evenwigt houdt en 

 zich met de buis in een vertikaal vlak kan bewegen. In de buis wordt 

 een weinig kwik gebragt, die de laagste plaats daarin inneemt en de 

 lucht in het gesloten eind afsluit. "Wordt die lucht nu vermeerderd of 

 zet zij zich uit , dan dringt zij het kwik naar het open einde en de ge- 

 kromde glasbuis beweegt zich met den wijzer in tegengestelde rigting om 

 het zwaartepunt der kwikmassa weder onder het ophangpunt te brengen. 

 De bol van den luchtthermometer nu eindigt in eene zeer naauwe in de- 

 zelfde bogt als de glasbuis gekromde koperen buis , die door het kwik 

 heen in het gesloten eind van deze laatste wordt gebragt. Het koper is 

 gevernist op de plaats, waar het met hot kwik in aanraking is. 



Ln. 



Vormveranderiog van metaaldraden door den elektrischen stroom. — De abt moigno 

 beschrijft in les Mondes van den 22 December 1.1. , naar aanleiding en met 

 de woorden van een artikel in een Zwitsersch dagblad, de uitvinding van 

 den heer caudebay , te Lausanne , die het puntenslijpen aan spelden en 

 naalden door de elektriciteit wil doen verrigten. Die beschrijving komt 

 op het volgende neder: 



Wanneer men de elektroden, die bij de ontleding van water door den 

 elektrischen stroom dienen , van koper of ijzer in plaats van zoo als ge- 

 woonlyk van platina maakt , dan wordt gelijk bekend is de eene , positivo , 

 al aanstonds geoxydeerd en het zoo gevormde oxyde , als men gezuurd 

 water bezigt , daarin opgelost. Die oplossing van de metaalmassa der 

 positivo elektrode zal over hare geheele oppervlakte gelijkmatig plaats 

 hebben alleen dan , wanneer de stroomdigtheid op die oppervlakte overal 

 even groot is. Indien dit niet het geval is , zal het metaal daar het meest 

 afnemen , waar de stroom en dus de elektrolyse het sterkst is. Dit zoo 

 zijnde , moet van twee koper- of ijzerdraden , welke men eindelings tegen- 

 over elkaar en dus als 't ware in eikaars verlengde in verdund zwavelzuur 

 plaatst , wanneer men ze als elektroden bezigt voor den stroom , ook 

 slechts van een of twee Bunsen-elementen , de positive worden opgelost 

 en wel verreweg het sterkst aan het einde, dat het digst bij den anderen 

 draad geplaatst is. Na een korteren of langeren tijd zal dus de eerstge- 

 noemde naar het eind al dunner en dunner, of, anders gezegd , toegespitst 

 zijn geworden. De heer cauderay nu wil van dit verschijnsel partij trekken 

 bij de fabrikatie van naalden en spelden en het voor de gezondheid der 

 werklieden hoogst schadelijke slijpen der punten daaraan door eene elelc- 

 trochemische afjmnting, zoo als zijn bcrigtgever het noemt, vervangen. 

 »Ik heb ," zoo zegt deze , »aan een bundel van een honderdtal dunne geel- 



