WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 28 



Arctische flora. — Dr. hayes bragt van zijne expeditie in 1861 een aantal 

 planten mede , gedurende de maanden Julij tot September verzameld langs 

 de westkust van Smith-sund en het Kennedy-kanaal , op breedten gelegen 

 tusschen 78^ en 82" , waar de bodem bestendig bevroren en met sneeuw 

 bedekt is. Van de verzamelde planten behooren 44 tot de Dicotyledonen 

 en 8 tot de Monocotyledonen , in het geheel dus 52 Phanerogamen. Het 

 getal der Kryptogamen bedraagt 120, waaronder 1 Lycopodiacee , 80 L o of- 

 mossen , 23 Korstmossen en 16 Wieren. 



Eenige der medegebragte zaden kiemden te Philadelphia en de nog 

 levend ingepakte wortels van Salix arctica , S. herhacea en Andromeda 

 tetrctgona maakten aldaar looten , doch zoodra die vreemdelingen uit de 

 poolstreek niet meer met ijs en sneeuw verzorgd werden , begonnen zij te 

 verwelken en stierven. Geen der planten bereikte de lente , behalve eene 

 Hi/pntmi-soort , die nog het langst in het leven bleef. {Peterm. Geogr. 

 Mitth., 1864, p. 487). 



Hg. 



Restauratie van schilderijen. — De ten vorigen jare door pettenkopek gedane 

 uitvinding, om oude, verdonkerde en vaak gedeeltelijk onkenbaar gewordene 

 Bchilderijen te restaureren en daaraan zelfs den gloed der nieuwheid terug 

 te geven , heeft overal de aandacht tot zich getrokken. Laatstelijk nam 

 L. PIGUIEE, deze uitvinding in zijne Année scientijique op , doch zonder iets 

 te melden aangaande het eigenlijk procédé van pettenkoper. De overtui- 

 ging, die wij bezitten, dat sommige onzer Nederlandsche restaurateurs met 

 deze uitvinding nog onbekend zijn , en het nut , dat het algemeen bekend 

 worden daarvan stichten kan bij de meer en meer ontwakende zucht om 

 de aan gemeenten toekomende vaak kostbare schilderijen op eene geschikte 

 plaats byeen te brengen en voor vernieling te bewaren , noopt ons er 

 ook hier met een kort woord melding van te maken. P. ziet de oorzaak 

 van het verdonkeren der schilderijen niet in eene scheikundige verandering 

 der verwen of van het vernis , maar in het ontstaan van mikroskopische 

 barstjes in de oppervlakte , waarin nu lucht dringt , die , even als bij het 

 verweêren van glasruiten , die oppervlakte ondoorschijnend maakt. Die 

 lucht moet verwijderd en de zamenhang der oppervlakte hersteld worden , 

 hetgeen P. bewerkstelligt door het schilderstuk in een gesloten toestel , 

 bij gewone temperatuur , bloot te stellen aan alkoholdamp. In Duitschland 

 en in Engeland schijnt deze methode reeds met allergunstigst gevolg in 

 het werk gesteld te worden. 



D. L. 



