WETENSCHAPPELIJK BI.TBLAT). M^ 



violette — lichtstralen , en uit warmtestralen , die even als de eerste don- 

 ker zijn en minder breekbaar dan de minst breekbare — roode — licht- 

 stralen. De eerste hebben naar hunne plaats in — of beter buiten — 

 het kleurenspectrum den naam van ultraviolette , of, door hunne sterke 

 chemische werking, dien van actinische stralen verkregen. Stokes nu heeft 

 aangetoond , dat sommige zelfstandigheden de eigenschap bezitten om de 

 ultraviolette stralen , die er op vallen , met verminderde breekbaarheid — 

 als gewone lichtstralen — weder uit te stralen. 



De vraag was nu: zou het omgekeerde ook kunnen geschieden, zou- 

 den de min breekbare , donkere warmtestralen op een ligchaam vallend , 

 daardoor met verhoogde breekbaarheid kunnen uitgestraald , of , wat op 

 hetzelfde nederkomt, zoude een ligchaam door genoegzaam sterke wer- 

 king van donkere warmtestralen gloeijend , dat is lichtend kunnen ge- 

 maakt worden ? 



TiJNDALL heeft de mogelijkheid hiervan bewezen met behulp van het 

 elektrisch koolspitsenlicht. De stralen daarvan , op een van voren verzilver- 

 den glasspiegel vallend , werden door dezen convergent gemaakt. Tusschen 

 hun brandpunt en de koolspitsen was een bakje met paralelle wanden van 

 klipzout geplaatst , gevuld met eene oplossing van iodium in zwavelkool- 

 stof. Deze laatste stof is , zooals tijndall vroeger ontdekt had , zoo 

 diathermaan als klipzout , doch voor licht , als zij genoeg geconcentreerd 

 is , geheel ondoordringbaar. In het brandpunt dus der stralen , welke 

 daardoor henen waren gegaan , was in het donkerst vertrek op geene 

 wijze eenig licht te bespeuren. Maar de warmte was daar nog sterk 

 genoeg om allerlei brandbare zelfstandigheden te verkolen of te doen ont- 

 vlammen niet alleen, maar ook om een stukje gezwart platinablik in korten 

 tijd witgloeijend te maken. 



Dit platina vertoonde door een prisma bezien , een schitterend en geheel 

 volledig spectrum. Er is dus niet aan te twijfelen: er heeft bij deze 

 proeven eene omzetting van donkere warmtestralen in lichtstralen plaats. 



Ln. 



Elektrische spilsenwerking. — - Peerot te Rouaan spreekt sedert eenigen tijd 

 de gewone voorstelling van de verdeeling der E. op de oppervlakte der 

 ligchamen tegen, zooals die sedert coulomb en poisson algemeen gang- 

 baar is gebleven, bijzonder ten opzigte van hetgeen zij leert aangaande 

 de afvloeijing der E. van spitsen. Hij doet dit voornamelijk op grond 

 van het door hem waargenomen verschijnsel , dat die afvloeijing van 

 een metalen spits ophoudt, zoodra deze wordt gestoken door een dunne 

 caontschouc-plaat van 15 duimen middellijn. 



