42 ALBUM DEK NATUUK. 



De behaarde meiischcii van Ycsso. — Hierover deed de heer w. maktin wood 

 eeiie mededeeling in de zitting van December j.1. der Ethnolof/t'cal Society. 

 Zi) betreft een ras van menschen , die het eiland Yesso bewonen . het noor- 

 delijkst gedeelte van het keizerrijk van Japan. Deze dragen de namen 

 van »Ainos" of »Mosinos" , vi^elk laatste woord in het Japansch »alharig" 

 beteekent. Hun geheele aantal bedraagt omstreeks 100,000 , en zij be- 

 wonen voornamelijk de steden Mato-mai en Hakodadi. Zij zijn kort van 

 gestalte, van krachtigen ligchaamsbouw, maar log in hunne bewegingen. 

 Hun hoofdhaar heeft eeneu geweldigen omvang, is dik en gevlochten. 

 Hunne baarden zijn lang en dik , en het grootste gedeelte van hun gelaat 

 is bedekt met haar , dat gemeenlijk donker gekleurd is , maar zij hebben 

 vooruitpuilende voorhoofden en zachte donkere oogen , hetgeen eenigzins 

 het woeste voorkomen van hun gelaat verzacht. Hunne handen en armen , 

 en inderdaad het grootste gedeelte van hun ligchaam , zijn bedekt met eene 

 geheel ongewone hoeveelheid haar. 



Hun huid is iets bleeker dan die der Japanezen , maar wordt door voort- 

 durende blootstelling aan de lucht gebronsd. De vrouwen , die niet zoo 

 behaard zijn , hebben de gewoonte haar gelaat tot op een aanmerkelijken 

 afstand rondom den mond blaauw te verwen. De kinderen zijn levendig 

 en opgewekt zoolang zij klein zijn , maar verkrijgen reeds vroeg het neder- 

 gedrukte voorkomen hunner ouders. Echter heeft dit vreemde volk eene 

 geschiedenis , en , hoewel de bijzonderheden daarvan verloren zijn , leeft 

 nog de tijd in hunne herinnering, toen hunne voorvaders eenmaal de ge- 

 lijken , zoo niet de meesters der Japanezen waren. Dit wordt veron- 

 dersteld minstens zes eeuwen voor Christus geboorte te zijn geweest. 

 {Natural Hlstory Review , 1865 , April , p. 273). 



Hg. 



De witte dolöjn. — Onlangs stierf in barnum's museum een mannelijke 

 witte dolfijn {Beluga leucas) , die gedurende twee jaren in een vijver ge- 

 leefd had. Professor jepfkies wyman deelde in het Boston Journal of 

 Natural History eenige door hem aan dit dier waargenomen bijzonderheden 

 mede. Daaruit blijkt vooreerst , dat de meening , alsof deze soort geen 

 rugvin zoude hebben, waarop zelfs de geslachtsnaam Delphinapterus ge- 

 grond is , onjuist is. Een rugvin is aanwezig , doch zeer klein. Wat voorts 

 het getal tanden aangaat, dat verschillend wordt opgegeven, namelijk 

 door LACÉPiiDE en cuvier 34 , door neil 30 , door crantz 29 , door ander- 

 SON 16 , alleen in de onderkaak , zoo bedroeg zulks bij dit voor- 

 werp of 37 in het geheel. Men mag uit deze verschillende 



8 -h 8 



