WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 43 



opgaven besluiten , dat het getal der tanden met den leeftijd aan groote 

 wisselingen onderworpen is. 



De opzigter , de heer t. a. cutting , verhaalde , dat dit dier blijken had 

 gegeven van vatbaarheid voor temming. Men had het er op gedresseerd 

 om voor een kar gespannen te worden , waarin het eene jonge dame den 

 vijver rond trok. Het leerde zijnen oppasser kennen en kwam op den 

 gepasten tijd met den kop boven water om voorgespannen te worden of 

 zijn voedsel te ontvangen. 



Nog leerzamer was volgens den heer cutting echter eene andere soort 

 van dolfijn , Delphinus tursio , die gedurende eenigen tijd zijn medgezel in 

 den vijver was [Natural Hlslory Uevleic , 1865. April, p. 298). 



Hg. 



Cholocpiis IIolFmaniii. — Voor eenige jaren had peters {Monatsher. d. Berl. 

 Akad. , 1858 , p. 128) een tweevingerigen luijaard , afkomstig van Costa 

 Rica , beschreven , welken hij als verschillende van Choloepus dldactylus be- 

 schouwde en daarom met den bijzonderen naam van Ch. Hoffmanni be- 

 stempelde. In de zitting van December j.1. deelde peters aan de Ber- 

 lijnsche akademie mede , dat dit soortverschil oj) eene in het oog loopende 

 wijze bevestigd wordt , door de aanwezigheid van slechts zes halswervels 

 bij laatstgenoemde soort, terwijl Ch. dldactylus er, even als bijna alle 

 andere zoogdieren , zeven heeft. Dat dit getal van zes halswervels wer- 

 kelijk standvastig is , blijkt daaruit , dat peters het aan vijf door hem 

 ontvangen skeletten vond. In het verwante geslacht Bradypus wisselt 

 dit getal , zooals bekend is , van acht tot negen. Hg. 



Aepyornis. — Het is bekend , dat voor eenige jaren op Madagascar de 

 eijeren en eenige beenderen van eenen vogel van een geheel buitengewone 

 grootte zijn gevonden , waaraan GEorPROY saint-hilaire den naam van 

 Aepyornis maximus heeft gegeven. De plaats van dezen vogel in de rang- 

 schikking is echter nog geenszins bepaald. Sommigen oordeelden, dat hij 

 tot de struisen , anderen dat hg tot de zwemvogels behoorde. Een nieuw 

 gevoelen wordt thans verdedigd door den Italiaanschen hoogleeraar bian- 

 CONI. Op grond van het maaksel van het tarso-metarsaalbeen houdt hij 

 hem voor een roofvogel , een gier , het naast verwant met den heden- 

 daagschen condor. Hij herinnert hierbij aan den vogel Ruc of Rok , waar- 

 van de Venetiaansche reiziger marco polo in zijne reizen gewag heeft 

 gemaakt. Volgens dezen zoude die vogel , welke op Madagascar leefde , 

 een geweldig groote arend zijn geweest. {Ann. des scienc. nat. zool. , 1865 , 

 Janvier , 5me sér. III , p. 59). Hg. 



