WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 51 



de Luchon ook dan nog elektriciteit ontwikkelt , wanneer het in een 

 glazen vat of in een badkuip is opgevangen. H^ bevond namelijk , dat , 

 wanneer men een niet gepolariseerd en behoorlijk geisoleerd platinaplaatje 

 aan den bodem van het vat brengt en een ander dergelijk in de bovenste 

 lagen van het vocht , en deze verbindt , met plaatsing van een galvano- 

 meter in de keten , alsdan steeds eene afwijking van de galvanometernaald 

 plaats grijpt, en wel zoodanig, dat daardoor eene stroomrigting van de 

 bovenste naar de onderste lagen van het vocht wordt aangeduid. De 

 eerste zijn dus positief, de tweede negatief elektrisch. De duur van dien 

 stroom is slechts tijdelijk , maar houdt echter verscheidene dagen aan , 

 zoolang het water zijn zwavelgehalte niet geheel verloren heeft. 



De intensiteit van den stroom hangt niet af van den temperatuurgraad , 

 maar van het zwavelgehalte der verschillende bronnen. Bevindt zich 

 iemand in een bad , dan beladen zich de in de diepere lagen des waters 

 bevindende ligchaamsdeelen met negatieve , die , welke in de oppervlakkige 

 lagen gedompeld zijn , alsmede de uit het water naar buiten stekende 

 deelen met positieve elektriciteit , hetgeen zich laat aanwijzen door platina- 

 plaatjes , die op verschillende ligchaamsdeelen worden aangebragt. 



De zwavelwateren stellen derhalve een enkelvoudig element daar, ten 

 gevolge van het op elkander rusten van vloeibare lagen , die zich in onge- 

 lijke mate veranderen , door de blootstelling der oppervlakte aan de lucht. 

 (Compt. rendus , 1865 , p. 238). 



Hg. 



Ammoniakgas als bron van mechanische kracht. — Onder de velerlei bronnen 

 van mechanische kracht , heeft welligt de volgende door tellier aange- 

 wezene , eene groote toekomst. 



Hij stelt namelijk voor zamengeperst ammoniakgas aan te wenden. De 

 zamenpersing kan geschieden door middel van elke andere mechanische 

 kracht. Zoo kan die kracht , of juister gezegd het arbeidsvermogen , wor- 

 den opgezameld en op andere plaatsen weder verbruikt worden. Het am- 

 moniak speelt daarbij als het ware de rol van een veer , die opgewonden 

 wordt , en het zoo ontvangen arbeidsvermogen later weder afgeeft. 



Het ammoniakgas is gemakkelijk oplosbaar in water; het kan ook door 

 zamenpersing in eene vloeistof worden veranderd, en deze geeft bij de 

 gewone temperatuur dampen van hooge spanning, die eenen zuiger in be- 

 weging kunnen brengen. De spanning neemt nog toe bij eene geringe 

 warmte. Deze kan worden voortgebragt door het gas door water te laten 

 absorberen. 



Op deze eigenschappen nu berust de voorslag van tellier. Hij wil het 



