52 ALBUM DER NATUUR. 



door koking uit de oplossing verkregen ammoniakgas door stoom- of 

 waterkracht (waarom ook niet door windkracht?) in zeer sterke vaten 

 zamenpersen , die dan , met vloeibaar ammoniak gevuld , kunnen verzonden 

 worden. Op de plaats van gebruik laat men het gas , dat eene spanning 

 van 8 tot 10 atmospheren heeft, tegen eenen zuiger werken, waardoor 

 een rad enz. in beweging wordt gebragt. Door de uitstrooming van het 

 gas zoude zich echter de vloeibare ammoniak zeer afkoelen en het gas 

 daarmede aan spanning verliezen. Om dit te keer te gaan , wordt het vat 

 met een mantel omgeven en in de tusschenruimte ongeveer driemaal zoo- 

 veel water gebragt als de hoeveelheid van de vloeibare ammoniak bedraagt. 

 Nadat het gas op den zuiger heeft gewerkt , stroomt het in het water , 

 wordt daardoor geabsorbeerd en ontwikkelt hierbij zooveel warmte , dat 

 de spanning van het gas in het vat onveranderd blijft, ja zelfs klimt. 

 Uit de voortgebragte ammoniak-oplossing kan dan later weder het ammo- 

 niak-gas worden verkregen en op nieuw zamengeperst. Met 20 pond 

 vloeibaar ammoniak zoude men gedurende een uur den arbeid van één 

 paardekracht voortbrengen (dingler's Polyt. Journal , 1865 , CLXXVI , p. 

 163). Hg. 



Anatomie van Sipimculus. — Hetgeen de heer s. jourdain daaromtrent aan 

 de Académie des Sciences heeft medegedeeld, komt in substantie op het 

 volgende neer. In het zich in de ligchaamsholte bevindende vocht {liquide 

 cavitairé) vindt men eene groote hoeveelheid kleurlooze , ronde en schijf- 

 vormige kerncellen, die op bloedcellen gelijken , alsmede eijeren en sperma- 

 tozoïden. Deze ligchamen bewegen zich langs de wanden des ligchaams 

 van achteren naar voren , en langs de ingewands spiraal weder van voren 

 naar achteren terug. Deze beweging schijnt veroorzaakt te worden door 

 trilharen op de buiten-oppervlakte des ingewands en der mesenteriaal- 

 verlengsels ; op den binnenwand des ligchaams zijn deze trilharen nog niet 

 waargenomen. De circulatie- en ademhalingstoestel bestaat uit een enkel- 

 voudige {S. óbscurus) , of eene dubbele roodachtige bogtige buis {S. gigas) , 

 die naar achteren in een weinig vergroot blind uiteinde uitloopt, en van 

 voren uitmondt in een cirkelvormigen boezem , die den pharynx omgeeft en 

 eene vrije gemeenschap oefent met de tentaculair-kroon , die er eigenlijk 

 slechts een aanhangsel van is. De wanden der buis bezitten spiervezelen 

 en zijn dus zamentrekbaar. Toch schijnt de voortbeweging van de daarin 

 bevatte vloeistof (waarin zeer vele der boven genoemde , maar grootere , 

 cellen bevat zijn) slechts door de op den binnenwand van het vat zich 

 bevindende trilharen te geschieden. Een paar blinde ingewanden , die in 

 het vocht der algemeene ligchaamsholte zweven en zich door eene zeer 



