68 ALBUM DER NATUUR. 



waardige , tot hiertoe eenige overblijfselen van dit dier bevat , nog eenige 

 fragmenten van deelen ontdekt, welke aan owen bij zgne beschrijving öf 

 ontsnapt öf gebrekkig door dezen waargenomen zijn. Daaronder behooren 

 eenige deelen, welke evans meent dat aan den schedel van het dier be- 

 hoord hebben. De merkwaardigste dezer fragmenten zijn echter die, welke 

 door EVANS als fragmenten van een onderkaak worden beschouwd. Daarin 

 nam hij vier tanden waar, elk 2,5 millim. lang en op den afstand van 

 bijna 5 millim. van elkander verwijderd. Zij bestaan uit een flaauw spits 

 toeloopende , zijdelings platte , met email bedekte kroon , die geplaatst is 

 op een beenige basis van half elliptische gedaante , die merkelijk breeder 

 dan de kroon is , zoodat de basis van den eenen tand in aanraking komt 

 met die des volgenden. Yan deze vier tanden zijn nog slechts drie op 

 hunne oorspronkelijke ]3laats. Van een vijfde is ook nog een gedeelte 

 zigtbaar. 



De vraag ontstaat nu: of deze onderkaak werkelijk aan Archaeopteryx 

 behoord heeft , of wel dat zij van een ander dier afkomstig is , dat mede 

 zijne overblijfselen in den Solenhofenschen schiefer heeft achtergelaten. 



Evans rigtte deze vraag tot den bekenden palaeontoloog heemann von 

 MEIJER. Deze antwoordde , dat hem geen dier bekend was , waarvan de 

 onderkaak en tanden geheel met die overeenstemden, waarvan evans hem 

 eene afbeelding gezonden had. Onder de gelijktydig met Archaeopteryx 

 geleefd hebbende reptilien naderden er die van Acrosaurus nog het meest 

 toe , minder die van PterodactylL Hij was echter geneigd aan te nemen , 

 dat de kaak werkelijk aan Archaeopteryx behoord had. [Natnral History 

 Review, 1865, Julij , p. 415). 



Hg. 



Dioornis robusliis. — De YorksMre philosophical Society is in het bezit ge- 

 komen van een gedeelte der huid van dezen reusachtigen , uitgestorven 

 vogel ; zij was gehecht aan deelen van het skelet. Dallas gaf daarvan 

 een berigt in de vergadering der Zoological Society van 14 Maart 1865, en 

 wees daarbij vooral op de groote accessorische veder , waarvan elke veder 

 voorzien was , hetgeen de verwantschap met den Casuaris en den Emeu 

 ook in dit opzigt bewijst. {Natur. Hist. Beview , 1865 , Jul^ , p. 445). 



Hg. 



Leeuwen in Indië. — Tot voor korten tijd kwamen leeuwen in Indië slechts 

 voor in de provincie Kattywar, in het schiereiland Guzerat. Zij hebben 

 zich thans verder verbreid, gelijk blijkt uit eenige berigten daaromtrent 

 medegedeeld door e. blyth in Natur. Hist. Review , 1865 , Julij , p. 453. 



