92 ALBUM DER NATUUB. 



Ten slotte deelt U. mede, dat hij ook koper in Zweedsch filtreerpapier 

 vond. (Journ. f. prakt. Chemie , XCV , p. 369). Hg. 



Glyplodon clavipes. — Het museum van den Jardln des plantes te Parijs is 

 dezer dagen verrijkt geworden door een bijna volledig skelet van dit zon- 

 derlinge dier, dat gedurende de diluviale periode een bewoner van Zuid- 

 Amerika was. Seeres deed daarover eene mededeeling in de vergadering 

 van 18 September j. 1. der Franscbe Akademie. Het geheele skelet is 

 lang 3,3 meter en hoog 1,2 meter. In de mededeeling van serres is 

 vooral belanglijk en ten deele nieuw , wat hij zegt over het inwendige 

 maaksel der schedelholte, waaruit tot dat der hersenen kan besloten 

 worden , en over het maaksel van den hals , welke laatste geheel afwijkt 

 van hetgeen bij andere zoogdieren voorkomt. Wij stippen daaruit alleen 

 aan , dat de vijf op den atlas volgende halswervels dunne beenplaten zijn , 

 die onderling tot een enkel been {os pentavertéhral) zijn vergroeid , hetwelk 

 door een scharniergewricht verbonden is met den zevenden halswervel , 

 die op zijn beurt wederom vergroeid is met de beide volgende eerste 

 rugwervels [os trivertébral) , waarvan de achterste almede door een schar- 

 niergewricht met den eerstvolgenden (derden) rugwervel geleed is. 



Hg. 



Warmie ontwikkeling in de bloemen ecner Aroidee. — Ofschoon eene warmte-ont- 

 wikkeling in de bloemen van Aroideën reeds meermalen is waargenomen 

 en vermeld , zoo is toch de waarneming van zulk eene warmte-ontwikkeling 

 bij eene nieuwe door de heeren teysmann en binnendijk {Plantae novae 

 vel ni'nvs cognitae in liorto Bogorlensi cultae , Natuurk. Tijds. voor Ned. 

 Ind'ë , 6de serie, dl. II, bl. 23) beschreven Sumatraansche soort, Scin- 

 dapsus pteropodus , niet van belang ontbloot. Bij deze soort had de warmte- 

 ontwikkeling niet , gelijk bij andere Aroideën , des morgens voor zonsopgang 

 of des namiddags na zonsondergang plaats , maar op het midden van den 

 dag , tusschen 10 en 12 uren. Het verschil tusschen de temperatuur in de 

 spatha en die der buitenlucht bedroeg bij vier door hen waargenomen 

 bloemen van 10,5 tot 13" C. De hoogst waargenomen temperatuur der 

 spadix was 39^ C. De temperatuurverhooging hield gelijken tred met 

 de opening der antherae, die, op de wijze als bij verscheidene soorten van 

 urticaceën , openspringen en de pollenkorrels uitwerpen. Dit openspringen 

 vangt aan aan de spits der spadix en zet zich benedenwaarts voort. 

 Toen dan ook het middengedeelte de grootste warmte vertoonde , was 

 de spits reeds afgekoeld, en toen het benedeneinde het warmste was, 

 had de warmteontwikkeling in de hoogere gedeelten van de spadix reeds 



