96 ALBUM DER NAÏUUE. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



PoEY te Havana, maetin de moussy in La Plata, pater cappelletti in 

 Chili , LiAis te Rio Janeiro , neumayee te Melbourne in Australië , pitch 

 aan de golf van Mexico , hebben de bekende Augustus- en November-pe- 

 rioden (10 Aug. en 11—15 Nov.) niet kunnen waarnemen; in de nachten 

 van die dagen was daar het aantal verschietende sterren niet grooter dan 

 gedurende andere nachten. Echter zouden , volgens den eerw. petee pae- 

 KEE , tegenwoordig de perioden van Augustus en November plaats hebben 

 te Canton, dat op dezelfde breedte als Havana ligt. Reeds in 1840 heeft 

 HEEEiCK het vermoeden geuit , dat de Augustus-periode zich welligt tot de 

 noordelijke hemispheer zou bepalen, en in de zuidelijke misschien eene 

 andere periode zou zijn waar te nemen, Poey heeft nu in 1862 te Havana 

 een opmerkelijk maximum waargenomen van den 28 op den 29 Julij , en 

 LIAIS in datzelfde jaar te Rio Janeiro tusschen den 18 en 26 derzelfde 

 maand. Opmerkelijk is het , dat glaishee niet lang geleden aan de Briiish 

 Association eene waarneming heeft medegedeeld van twee kleine sterren- 

 regens , de eene op den 28 Julij , uitstralende van de ster Fomalhaut , de 

 zuidelijkste van alle op de breedte van Engeland zigtbare sterren , de 

 andere op den 18 October, voortkomende uit een punt van het sterren- 

 beeld Orion. De eerste is gezien op denzelfden datum als het in 

 1862 te Havana waargenomen maximum, weinige dagen verschillende 

 van het door liais te Rio Janeiro opgemerkte. Zijn de Augustus- en No- 

 vember-perioden denkelijk beperkt tot het noordelijke halfrond , de buiten- 

 gewone sterren?'e(7ens schijnen op de geheele aarde zigtbaar te zijn, 

 welligt zelfs nog meer op het zuidelijk halfrond. Zoo was de groote regen 

 van November 1799 , door humboldt in Cumana waargenomen , in Amerika 

 tot Groenland , en voorts in geheel centraal Europa zigtbaar ; de laatste 

 buitengewone sterrenregen in Augustus 1833 was van den evenaar af door 

 geheel Noord- Amerika , in geheel Europa en allerwaarschijnlijkst op het 

 Aziatisch vastland te zien. Wij verwijzen overigens op hetgeen aangaande 

 de vallende sterren gezegd is in het Album , Jaargang 1853 bladz. 838 , en 

 voegen hier alleen nog bij , dat , daar de cyclus der November-periode door 

 OLBEES en HEEEICK berekend is op 33 tot 34 jaren , en laatstelijk door 

 KEWTON op 33,25 jaren, wij in 1865 — 1866 eene buitengewone menigte 

 van vallende sterren kunnen verwachten. {Compt. rend., Tom. LXI , pag. 

 730). D. L. 



