WINDVORMINGEN. 



15 



dat 't de den alléén is, die ons van de zandstuivingen kan verlossen. 

 In Drenthe is men daarin nog even achterlijk als in de houtteelt in 

 het algemeen ; zeer enkele zandstuivingen begint men daar met 

 dennen te beteugelen, zoo als die van Norg en het eigenlijk in Fries- 

 land gelegene Appelsche Zand ; maar in het straks genoemde Dieversche 

 zand, onder anderen, vindt men nog nuttelooze pogingen aangewend 

 om eiken, beuken, berk, els en sparren aan het groeijen te krijgen. 

 Verloren moeite , verloren geld ! Verstandiger is het dan om er niets 

 aan te doen, zooals in de mark van Lhee en Lheebroek bij Dwin- 

 gelo, waar men nog 800 bunders zand, aan één stuk, naar har- 

 telust kan zien verstuiven en zich uitbreiden. 



Het zoodanig planten van dennen in zulke zandstuivingen, dat ze 

 opgroeijen , is eene kunst, die, hoe vreemd het ook klinken moge, 

 slechts door weinigen goed verstaan wordt; en echter is die kunst 

 gemakkelijk te leeren, ook zelfs voor lieden, die juist geene houtte- 

 lers van beroep zijn. Wil men de zekerheid hebben van een goed 

 aanslaan, dan moeten de planten niet ouder zijn dan drie of vier 

 jaar, en ze dienen met een kluitje aarde om de wortels verplant te 

 worden. Valt dit kluitje aarde van den wortel af, dan is 't beter om 

 het plantje weg te werpen. Daarenboven moet 

 het kluitje niet te klein zijn, ten einde den gan- 

 senen wortel te kunnen omvatten. Men moet 

 zich toch niet voorstellen, dat zulk een dennen- 

 plantje van naauwelijks vijf duim hoogte een 

 klein worteltje heeft ; minstens is dat twee 

 palm lang en verbreidt zich met eene menigte 

 haarworteltjes in de rondte. Ten dien einde zaait 





Éénjarig dennenplantje. 



Dennenschop. 



men de dennen, die ter ver- 

 planting moeten dienen, op 

 eene plek heide , waar de 

 korst teelaarde dik en vast 

 is. Men steekt dan gewoon- 

 lijk met een schopje de plantjes 

 uit den grond, maar steekt 

 dan natuurlijk een aanmerke- 

 lijk gedeelte van den wortel 

 weg; en geen wonder, dat 



Den met de schop 

 gestoken. 



