30 VERANDERING DER LUCHTSGESTELDHEID IN NOORD-EUROPA. 



een deel en maakte de Westewinden , die in West-Europa zoo zeer de 

 overhand hebben , veel kouder dan anders veelal het geval is. Zeeva- 

 renden hebben tusschen Amerika en Europa geweldige hoeveelheden ijs 

 ontwaard, waardoor zij hun ondergang vaak zeer nabij waren. Helms 

 maakt daaruit op, dat in genoemde kwart eeuw de laatste groote op- 

 hooping van het ijs, dat sedert de 14e eeuw welligt in de Noorde- 

 lijke poolzeeën opgehoopt was , zuidwaarts afgevoerd en langzamerhand 

 verdwenen is. 



Is deze niet onwaarschijnlijke meening gegrond, dan is het mo- 

 gelijk, dat wij nu eene welligt lange reeks van warmere jaren, 

 reeds met 1857 begonnen, te wachten hebben, omdat het te den- 

 ken is, dat er vele jaren, misschien eeuwen, zullen verloopen, eer 

 er zich weder zulk eene aanzienlijke hoeveelheid poolijs zal hebben 

 opgehoopt. 



De schrijver meent uit dit een en ander de gevolgtrekking te mo- 

 gen maken , dat de teelt van ooft en van andere gewassen , die eene 

 warme luchtstreek behoeven , in de Noordelijke landen van Europa 

 thans bijzondere aanbeveling verdient. 



Wij meenden dit een en ander te moeten mededeelen , maar kun- 

 nen niet nalaten er, tot ons leedwezen, bij op te merken, dat de zo- 

 mer van 1860 de meening van helms, althans voor Nederland, niet 

 heeft bevestigd. 



