HET keukenzout; 



DOOR 

 P. VAN DER BURG. 



[Vervolg en slot van bladz. 94.) 



III. Buiten den kalk en kiezel zijn er schier geene mineralen zoo 

 algemeen verspreid als het keukenzout. Het ligt dan eens in zuiveren 

 toestand, dan eens vermengd met gips en mergel of leem, als vaste 

 stof in den grond, en wij noemen het dan steen-, rots- of klipzout, of 

 het komt in bronnen en in het zeewater opgelost voor. Ja het is 

 een wezenlijk bestanddeel der zee. Stellen wij, dat de oceaan gemid- 

 deld een uur gaans diep is, en dat het zeewater 3 procent zout be- 

 vat, dan zou, zoo het zeewater geheel verdampte, de \ deelen van 

 de oppervlakte der aarde, die thans daardoor bedekt zijn, met eene 

 korst zout zijn overtrokken van 166 el dikte. Welk een onmetelijk 

 dépót van zout vormt dus alleen de zee! Het overige gedeelte der 

 aarde, het land, bevat welligt nog rijkere hoeveelheden zout. Ja 

 zelfs wordt door sommigen beweerd , dat het zoutgehalte der zee uit 

 de omstandigheid ontstaat, dat bronnen en stroomen het zout van het 

 vasteland oplossen, en het alzoo der zee toevoeren. Door uitdamping 

 van het water zou dus de zee steeds rijker aan zout geworden zijn 

 en nog moeten worden. 



Waaraan die onmetelijke massa zout in de aardkorst haar aanwezen 

 heeft te danken , is genoegzaam onbekend. Uit de omstandigheid , 

 dat het klipzout vergezeld gaat van potassium , magnesium , calcium , 

 bromium en jodium, even als het zeewater, leidt men af, dat de 

 zoutbeddingen de uitgedroogde bodems van eene vroegere zee schijnen 

 1861. 7 



