HET KEUKENZOUT. 99 



zuiden van Rusland schijnen zij tot aan de aardoppervlakte te reiken , 

 dewijl daar in al de landen , die het zuidelijk deel van den Oeral aan 

 de oost- en westzijde omgeven , meren gevonden worden , die waar- 

 schijnlijk in een bed van klipzout rusten. 



Om slechts één dier meren te noemen , maken wij van het Elton- 

 meer gewag , niet ver van de Kaspische zee , tusschen Saratow en 

 Astrackan gelegen (Zie Alb. d. Nat., jaarg. 1858). Het is drie mijlen 

 lang en twee breed; door dertig riviertjes wordt het gevoed, en naar 

 gelang van het jaargetijde wisselt het water in het meer aanzienlijk 

 in hoeveelheid af. 



Al die riviertjes zijn zouthoudend , maar slechts in geringe mate. 

 Het Elton-meer wordt alzoo de uitdampingsschaal , waarin de zwakke 

 zouloplossing geconcentreerd wordt. Hier levert de natuur het gra- 

 deerwerk. Het water is zoo zout , dat het zich als olie tusschen de 

 vingers laat voelen. In een oud pond water bevindt zich 9 lood 

 vaste stof, dat voor | uit keukenzout en voor | uit zoutzure talkaarde 

 bestaat. De concentratie is zoo sterk, dat het meer gedurende den 

 zomer met een goudkleurig huidje is bedekt, aan welke omstandigheid 

 ook de naam van Elton- of goud-zee ontleend is. 



Wanneer door verdamping het water in het meer steeds minder 

 wordt , kan dit het zout niet meer opgelost houden. Het scheidt zich 

 aan de oppervlakte af en valt eindelijk naar den bodem. Dit ge- 

 schiedt over het geheele meer, en alzoo wordt die bodem overdekt 

 met eene steeds dikker wordende zoutkorst. Men kan zich eenig 

 denkbeeld maken van de dikte dier korst, wanneer men in aanmer- 

 king neemt, dat, hoewel het meer sedert 115 jaren is ontgonnen, 

 nog nergens aan zijne oevers zout ontbreekt. Waar meer dan duizend 

 arbeiders den voorgaanden zomer honderdduizenden pud (ieder van 40 

 pond) hebben weggebroken of weggeschept , is weder het volgende 

 jaar eene gelijke massa nedergelegd. Die jaarlijksche afzettingen zijn 

 altijd door dunne sliblagen van elkander gescheiden. 



Niet ver van het Eltonmeer vloeit de rivier de Manijlsch , die in 

 deze dagen zoo dikwerf besproken werd, als een middel voor Rus- 

 land aanbiedende om de Kaspische met de Zwarte zee te verbinden. 

 Die rivier ontspringt in een zoutmoeras van 15 vierkante geogra- 



7* 



