100 HET KEUKENZOUT. 



phische mijlen oppervlakte; zij voert dus eene groote massa zout af. 



m 



Dertig mijlen noordelijker ligt nog een viermaal grooter zoutmoeras, 

 dat aan de zoutwaterrivier Sternai haar water verschaft. 



De geheele aardstreek , waar wij ons hier bevinden , is bezaaid met 

 tallooze zoutmeren. Tusschen den Wolga en den Oeral liggen op eene 

 oppervlakte van ongeveer 1000 vierkante geographische mijlen de 

 zoutmeren op elkander gehoopt. 



Men meent, dat deze streken de blootgeworden bodem uitmaken 

 van die uitgebreide zee, welke zich vroeger van den Oeral tot aan 

 den Kaukasus, het Armenische gebergte en den Balkan uitstrekte, en 

 hare westelijke grenzen in de Zevenbergsche Karpathen vond. Zij 

 zou de Dardanellen hebben doorgebroken, daar zijn weggevloeid, en 

 de Zwarte-, Kaspische- en Aral-zee , benevens de duizenden zout- 

 meren en zoutwoestijnen hebben achtergelaten. 



De meening is ook reeds met een enkel woord aangegeven , dat , door 

 de groote verdamping van het zeebekken en den onophoudelijken aanvoer 

 van zout, zich zouten op den bodem der zee als eene vaste massa zouden 

 nederzetten. Evenwel komt daartegen de bedenking op , dat het zoute 

 van den aardbodem nog niet als bewijs kan gelden, dat deze bodem 

 eenmaal zeegrond is geweest. Want de Middellandsche zee is zeker 

 eene der zoutste zeeën , en als men bij eb zelfs bij het laagste water , 

 aan hare oevers aarde uitgraaft, vindt men daarin niet zooveel zout, 

 dat die meening er door bevestigd zou kunnen worden. Men zou 

 zoo tot de meening overhellen , dat de zee eerder door zoutlagen van 

 het vaste land zout wordt, dan dat zij zelve zoutlagen zou vormen. 



Het zijn niet alleen de genoemde streken, die zoo rijk aan zout- 

 meren zijn , ook het hoogland van Mongolië , Tartarijë en geheel 

 Siberië bevatten er velen. Even als in deze Aziatische steppen vin- 

 den wij ook zoutmeren in de uitgestrekte vlakte van Noord-Amerika , 

 tusschen de beide evenwijdige , van het noorden naar het zuiden 

 loopende bergketens van het Rotsgebergte. De groote Zoutzee is 

 daar bekend en is omringd van een tal van kleinere meren. 



De sodameren van Egypte kan men er ook onder brengen. Zij 

 worden door den Nijl gevoed , die echter geene soda bevat, en toch 



