102 



HET KEUKENZOUT. 



nf 



dit laatste, maar heeft men onder het boren bespeurd, dat men door 

 gipslagen heeft gewerkt, waarin het zout broksgewijze verspreid ligt, 



zoo maakt men het boorgat wijder, en laat 

 er tot op den bodem toe eene koperen buis 

 in neder a b e f g h (zie de figuur) , die veel 



J5 naauwer is dan het boorgat, zoodat er tus- 



schen de wanden dier buis en die van het 



mr 





«JÉ 



boorgat eene vrij groote ruimte overblijft. De 

 koperen buis heeft hier en daar , b. v. om 

 de 30 el diepte, steunpunten ontvangen, op- 

 dat zij over zulk eene groote lengte niet ver- 

 bogen zoude worden. Het bovendeel van die 

 buis a ö f e is wijder dan het onderste of de 

 s tijgbuis e f g h, omdat in dat boveneinde 

 zich de zuiger P, even als in eene gewone 

 huispomp , moet bewegen. Het naauwere be- 

 nedeneinde e f h g is met stukken aan el- 

 kander geschroefd, eveneens als men dit in 

 de teekening bij e f en c d kan opmerken. Die 

 lager liggende koker heeft hier en daar aan 

 haar ondereinde gaten en reikt somtijds tot op 

 eene verbazende diepte, b. v. bij Minden, waar 

 zij tot GO el diep gaat. Werpt men nu in het 

 wijdere boorgat water van de eene of andere 

 zoutbron, dat weinig zout bevat, zoo kan dit 

 rondom de koperen buis naar beneden vloeijen , 

 onder weg langs de gips- en zoutlagen strijken 

 en alzoo meer met zout bezwangerd worden. 

 Als eene sterkere oplossing treedt het dan 

 door de gaten van de stijgbuis daar bin- 

 nen in, en wordt door de drukking van het 

 buitenwater aanhoudend naar boven geperst. 

 Even hoog kan het buiten en binnen niet komen; want bij het tot 

 stand brengen van evenwigt, moet de binnen in de buis staande op- 

 lossing altijd lager liggen dan de buitenste ; het is toch bekend , dat 



