HG HET KEUKENZOUT. 



lififjmiff voor de communicatie niet met volle kracht worden bearbeid. 



Het middel om het klipzout te verkrijgen is niet altijd hetzelfde. 

 Dit hangt af van de omstandigheid, of het klipzout boven of aan de 

 aardoppervlakte reeds zigtbaar is , of door loodregte en horizontale 

 gangen en boorgaten bereikbaar moet gemaakt worden; alsmede of 

 het slechts onder de aardoppervlakte of door eene bedekking van 

 bergen verborgen wordt. 



Vertoont zich het zout, zooals te Cardona , boven den grond, dan 

 wordt het even als de gesteenten op de gemakkelijkste en goedkoop- 

 ste wijze gewonnen. In Cardona laat men de zoutmassa's zich van 

 den zoutberg losrukken , door het springen van buskruid. 



In het voorbijgaan zij aangemerkt, dat die zoutberg, 300 voet rei- 

 kende boven de stad , zeker een allermerkwaardigst natuurverschijn- 

 sel uitmaakt. Het zout heeft daar somtijds eene roode en dan weder 

 eene prachtvolle blaauwe kleur, die met den fraaisten saffier wed- 

 ijvert. De roode kleur meent men dat aan monaden moet worden 

 toegeschreven ; de blaauwe verdwijnt in de oplossing en toont geene 

 de minste reactie op metaal ; zij schijnt derhalve door eene lichtspeling 

 te ontstaan. De bezoekers dezer streek kunnen crucifixen, vazen en 

 sieraden , van het klipzout gemaakt, als zeldzaamheden aankoopen. (Zie 

 verder Album der Natuur , 1858.) 



Ligt het natuurlijke zoutmagazijn , de zoutbedding , onder de aar- 

 de , dan is de bewerking met de toenemende diepte des te kost- 

 baarder. Wie denkt hier niet aan de wereldberoemde zoutwerken 

 van Wieliczka , die alleen vijftig millioen ponden zout verschaffen , 

 en waarin gemiddeld 900 a 1000 menschen over eene uitgebreidheid 

 van uren gaans arbeiden, en in welk bergwerk de bezoeker zich 

 niet anders kan voorstellen, dan in eene onderaardsche stad van zout 

 rond te dwalen , daar het getrappel der paarden , het rollen der 

 wagens , het gedruisch van menschen , het galmen der slagen van 

 houweel, beitel en hamer hem geen ander denkbeeld kan opdringen. 



De aderen van die reusachtige zoutgroeven strekken zich waar- 

 schijnlijk onder den geheelen keten van het Karpathisch gebergte uit, 

 tot in Zevenbergen en Moldavië, want de zoutkristallen, die men 

 daar vindt, komen geheel in aard overeen met die van Wieliczka. 



