DE BINNENLANDEN VAN AUSTRALIË. 123 



meer dan 180 vierkante geographische mijlen gevonden. De noorde- 

 lijkste grens dezer binnenmeren is 30° 43' zuiderbreedte. Wel is 

 waar bevatten al deze meren zout water, maar toch bevinden zich 

 in hunne nabijheid vruchtbare streken , met zoet-waterbronnen voor- 

 zien en voor ontginning vatbaar. 



Naar het tegenwoordig standpunt onzer bekendheid met dit vastland 

 kan men niet meer aannemen, dat het ondoorzochte binnenland ééne 

 groote woestijn zijn zou, die geene de minste hoop geeft den mensch 

 ooit van eenig nut te zijn. Men mag het veeleer een groot steppen- 

 land noemen. Het is geene onbewoonbare woestijn. Integendeel 

 breidt de bevolking en kolonisatie zich met reuzenschreden van de zeekust 

 naar het binnenland uit. Uitgestrekte oorden , die men vroeger niet 

 achtte , zijn met talrijke kudden rundvee en schapen bevolkt. Aan de 

 beide zijden van de Torrens-zee vindt men overal de voorposten der 

 beschaving. Hoog in het stroomgebied van den Murray bevinden 

 zich Europesche kolonisten met hunne kudden. Aan de Darling-rivier 

 betaalt men thans reeds voor eene vierkante Engelsche mijl weideland 

 150 pond (ƒ 1800) en aan den Murray zelfs voor dezelfde uitgebreid- 

 heid 250 pond (ƒ 3000). De geheele breedte van het vastland van 

 Adelaïde tot aan de Carpentaria-golf bedraagt 1200 Eng. mijlen en 

 reeds zijn de veehoeders met hunne kudden 800 Eng. mijlen diep in 

 het binnenland doorgedrongen en hebben daar goede weiden gevon- 

 den. Tot de vele expedities in de laatste twee jaren hebben de be- 

 rigten van kolonisten , die met hunne have dieper landwaarts introkken 

 en daar gelukkig slaagden, de aanleiding gegeven. Kapitein cadell 

 heeft in het stroomgebied van den Murray reeds 2500 zeemijlen voor 

 de scheepvaart geschikt bevonden en gelooft , dat in 't geheel 3500 

 tot 4000 mijlen voor de stoombootvaart geschikt zijn. De Rijn is slechts 

 480 zeemijlen ver bevaarbaar, de Elbe 460 en de Donau slechts 1360 

 mijlen. En dat is de rivier , welks mond de beroemde kapitein 

 flindners , toen hij deze kust opnam, niet bemerkt heeft. Alle nieu- 

 were berigten leiden er toe om het denkbeeld van de volstrekte on- 

 bewoonbaarheid van dit werelddeel te laten varen. De Australische 

 burgers en kolonisten zijn dan ook van oordeel , dat zij van lieverlede 

 het geheele vastland van de eene zee tot aan de andere met hunne 



