138 HET HUWELIJK DER PLANTEN. 



voort te brengen en men wel degelijk geslachten bij de planten moet 

 aannemen. Vreemd mag het daarom genoemd worden, dat in 1812 

 henschel en schelver op eene zeer scherpzinnige en geestige wijze 

 zochten te bewijzen, dat er bij de planten volstrekt van geene ge- 

 slachten sprake kon zijn, en men even goed den stempel kon bepoe- 

 deren met zwavelbloem, koolpoeder en straatvuil om ontkiembare 

 zaden te verkrijgen. Ik geloof, dat men thans de leer der bevruchting 

 als op eene rots gegrondvest kan beschouwen. Jaren zijn en moesten 

 er verloopen, voordat ook deze eenvoudige waarheid als waarheid 

 werd aangenomen. Doch linnaeus was zoo zeker van zijne zaak , dat 

 men hem evenmin van het begrip van een planten-huwelijk had afge- 

 bragt , als galilei van zijne leer over de draaijing der aarde. Thans 

 toch weet een kind reeds, dat hij gelijk had, toen hij zeide : En zij 

 draait toch! 



Zyn al de deelen der bloem volkomen ontplooid , is zij , zooals wij 

 het noemen , in vollen bloei, dan hebben de geslachtswerktuigen een aan- 

 zienlijken trap van ontwikkeling bereikt. Het bovenste gedeelte 

 van den stamper , de stempel, is met eene kleverige vloeistof overdekt 

 geworden , en de meeldraden bezitten thans eene geneigdheid om zich 

 naar alle zijden te kunnen bewegen. In die beweging deelt ook soms 

 de stempel en wij zien in dat geval beide naar elkander toebuigen. 

 Deze beweging is niet in alle bloemen dezelfde, en wordt ook niet 

 bij alle planten waargenomen ; evenmin is zij willekeurig , maar zoo 

 veel is zeker, dat zij naar vast bepaalde wetten in de natuur plaats heeft. 



De tien meeldraden van de Kalmia b. v. buigen zich naar den stem- 

 pel en plaatsen er zich om heen , evenals de spaken om de as van 

 een wiel Elk dezer meeldraden zit in de bloemkroon in een daarvoor 

 bestemd hokje , en elke meeldraad blijft daarin zoo lang zitten , totdat 

 de stuifmeelhokjes opengesprongen zijn en dus het stuifmeel een uitweg 

 kan vinden ; dan naderen zij een voor een den stempel met hun geo- 

 pend meelknopje, strooijen het stuifmeel er op uit , blijven nog korten 

 tijd er op rusten , waarna zij zich terugtrekken om hunne vorige plaats 



