HET HUWELIJK DER PLANTEN. 147 



begint, zijn er in dezen eenige, meestal drie, kleine blaasjes voor- 

 handen, die men kiemcellen noemt, en uit een van deze ligchaampjes 

 moet na de bevruchting de toekomstige plant ontstaan. De trotsche eik , 

 de meer dan honderd voet hooge palm, het zware bamboes, de stevig 

 gedoomde cactus, het teedere grassprietje, het liefelijke viooltje, zij 

 allen waren eens bij hunne vorming, dat weeke nietige kiemcelletje! 

 Is eenmaal de weeke stuifmeelbuis tot de kiemcel in den kiemzak 

 doorgedrongen, dan hecht zij zich aan deze vast, en zweet nu de be- 

 vruchtende stof door den wand van de cel heen (fig. 17 b. s.b.b.) , 

 evenals water, om een grof voorbeeld te noemen, door vloeipapier 

 heen sijpelt. Men noemt dit verschijnsel, dat trouwens overal plaats 

 heeft waar vochten van verschillende digtheid door een vliezig tus- 

 schenschot gescheiden zijn, endosmose. 



Zoo als wij reeds gezegd hebben , is de bevruchtende stof eene taaije , 

 korrelige vloeistof, en eene geringe hoeveelheid is er slechts van noodig 

 om dat schijnbaar doode celletje tot een levend individu te vervormen. 

 Het is dus noodig , dat er even zoo vele stuifmeelbuizen door het 

 stijlkanaal gevoerd worden , als er eitjes in het vruchtbeginsel voor- 

 handen zijn; dat gebeurt ook, doch altijd gaan er oneindig meer door, 

 en dat wel om de eenvoudige reden , dat de natuur nooit karig te 

 werk gaat, maar altijd in overvloed geeft. Even voor de bevruch- 

 ting geraakt deze korrelige vloeistof in de buis in beweging; heeft 

 dit plaats gehad dan stolt zij , wordt kruimelig en verdwijnt met de 

 nu afstervende stuifmeelbuis. 



Is de kiemcel in het plantenei bevrucht, dan zet zij zich tot een 

 grooter ligchaampje uit; dit grooter wordend individu is de nieuwe 

 kiem en kan onder anderen zeer duidelijk gezien worden in boonen, 

 amandels, eikels, enz, en wel tusschen de twee helften van deze zaden, 

 als een klein puntje. Dit puntje is niets anders dan het aanstaande 

 plantje, en wonder is het voorwaar, dat in die kiem eene kracht is 

 weggelegd , om altijd hetzelfde individu , als dat waarvan het eitje 

 ontsproten is, voort te brengen. 



Onverklaarbaar! en toch, wanneer men verschillende eitjes onder 

 het mikroskoop beschouwt, is er bijna geen onderscheid aan waar te 

 nemen ! 



10* 



