AUSTRALIË, 

 HET OUDSTE VASTE LAND DER AARDE ). 



Men is vrij algemeen gewoon dit werelddeel als eene van de 

 jongste formatiën van onzen aardbol te beschouwen. Deze beschou- 

 wingswijze zal men bijna zonder uitzondering in alle aardrijkskundige 

 handboeken aantreffen; en toch schijnen de resultaten van de laatste 

 wetenschappelijke onderzoekingen juist het tegendeel te bewijzen. Zeer 

 bepaald spreekt hierover dr. ferd. hochstetter, in eenen brief aan 

 de keizerlijke akademie te Weenen, geschreven aan boord van de 

 Novara , 14 December 1858. Hij maakt daar melding van de pale- 

 ontologische verzamelingen , welke de Novara in Sidney toevloeiden , 

 en gaat dan op de volgende wijze voort : «Men kent reeds sedert 

 geruimen tijd overblijfsels van fossiele zoogdieren uit Australië. Maar 

 hoogst verrassend was het resultaat, dat zich nevens groote planten- 

 etende dieren ook de overblijfsels van groote vleeschvretende bevon- 

 den, nevens reusachtige Kangoeroes ook groote Dasyurus-soorten , 

 welke eens de heeren van de holen in Australië waren , gelijk de 

 ursus spelaeus eu hyaena spelaea in Europa. Maar nog merkwaar- 

 diger, nog verrassender overeenkomsten deden zich op. Tn het jaar 

 1847 bragt de heer turner, een kolonist in de Darling-Downs , aan 

 de Condamine-rivier , eene groote verzameling van fossiele beenderen 

 naar Sydney , welke hij uit de alluviale gronden in Kings-Creek , te 

 gelijk met zoetwatermosselen , van welke nog meerdere soorten in die 

 streek leven , had opgegraven. Het gelukte aan de gemeenschappelijke 

 bemoeijingen van de heeren clarke , wall en onzen ongelukkigen 

 landsman dr. leichardt, uit deze overblijfselen een kolossalen schedel 

 van vier voet lengte zamen te voegen , den beroemden schedel van 



') Uit petermann's Mittheilungen über wichtige neue Erforschungen auf d?m 

 Gesamnttgebiete der Geographie , 1859, 3es Heft. 



