DE TIMMERAARS ONDER DE DIEREN. 165 



Daarentegen biedt ons het heirleger der insekten een aantal echte 

 timmeraars aan, een aantal zoo groot, dat wij ons hier slechts tot 

 eene keuze van eenigen hunner als voorbeelden kunnen bepalen. 



Het spreekt bijna van zelf, dat al de insekten, die het vermogen 

 bezitten om in hout gangen te graven , in het algemeen als schadelijke 

 dieren te boek staan. Velen verdienen dien naam dan ook met volle 

 regt. Ik herinner hierbij aan het reeds vroeger (jaargang 1860, bl. 

 361) aangaande de termieten gezegde. In vergelijking der verwoes- 

 tingen, die laatstgenoemde dieren binnen eenen betrekkelijk korten 

 tijd, in het houtwerk van woningen en in meubelen uit hout vervaar- 

 digd, vermogen aan te rigten, is de schade, teweeg gebragt door het 

 diertje, dat onze meubelen hier te lande zoogenaamd wormstekig 

 maakt, zeker gering te noemen. Dit diertje is een kleine kever of 

 tor, weinig meer dan 4 strepen lang, met gestreepte zwart bruine 

 dekschilden, waaraan de soortnaam, Anobium striatum illig. , ontleend 

 is. De larven graven met hunne kaken rolronde gangen in het hout , 

 die zich buitenwaarts met zeer kleine gaatjes openen en waaruit het 

 afgeknaagde houtpoeder als een fijn geel stof valt. Nog in een ander 

 opzigt verdient dit diertje de aandacht. In den paartijd namelijk 

 maakt het torretje een eigendommelijk kloppend geluid, door met den 

 kop op het hout te tikken. Het kon wel niet anders, of het bijgeloof 

 moest aan dit kloppen, waarvan men de oorzaak niet wist, de betee- 

 kenis van een voorteeken hechten, en zoo vinden wij die onbekende 

 oorzaak dan ook in verschillende talen door de namen van Todtenuhr , 

 horloge de la mort en deathwatch aangeduid. 



Er zijn nog vele andere daarmede verwante soorten van kleine 

 kevers, wier larven in hout leven of in andere stoffen van bewerk- 

 tuigden oorsprong. Onder de meest door de verzamelaars van natu- 

 raliën gevreesden behoort Ptinus fur , die opgezette dieren en herba- 

 riën vernielt, wanneer deze niet door eene vergiftige stof (arsenicum, 

 sublimaat) tegen zijnen aanval beschut zijn. In vroegeren tijd, toen 

 men deze voorzorg niet of minder algemeen aanwendde , is door dit 

 kleine diertje menige kostbare verzameling, menig zeldzaam voorwerp 

 geheel verloren gegaan. Hetzelfde geldt van de nog kleinere Byrrhus 



