172 DE TIMMERAARS ONDER DE DIEREN. 



met haar spinsel eene groote hoeveelheid houtraspsel, waarmede zij 

 ook de opening sluit. Zoo ontstaat dan eene cocon, die de wijdte 

 van den dwarsgang vult. De rupsen kunnen zich echter ook buiten 

 den boom verpoppen, mits zij stukken hout of schors in hunne nabij- 

 heid hebben, die zij stuk bijten en af knagen, waarna zij uit de groo- 

 tere en kleinere brokjes, vermengd met spinsel, eene cocon bouwen, 

 die soms zoo groot als eene vuist is. 



De snelheid, waarmede deze rupsen lange en wijde gangen in hout 

 graven, heeft aanleiding gegeven tot de meening van sommigen, 

 dat zij dit werk niet alleen met hare kaken doen, maar daarin ge- 

 holpen worden door een bijtend vocht , hun speeksel , dat zij zelfs 

 naar hare vervolgers zouden uitspuwen. Eene scheikundige werking 

 van het speeksel op het hout komt ons echter minder waarschijnlijk 

 voor, hoewel eene voorafgaande verweeking door het uitgestorte 

 vocht zeer wel mogelijk is. Wie echter eenmaal zulk eene rups aan 

 het werk heeft gezien, hoe zij b. v. in korten tijd zich al knagende 

 eenen weg baant door de wanden van een spanen doos , die kan er 

 niet meer aan twijfelen , of het zijn vooral de krachtige kaken , waar- 

 mede zij het hout doorklieft, zoodat men het geluid, dat zij daarbij 

 maakt, zelfs duidelijk op eenigen afstand hooren kan. 



Bij eene vroegere gelegenheid (jaargang 1860 , bl. 374) beschreven 

 wij reeds de nesten, gebouwd , door sommige soorten van mieren. Er 

 zijn andere mieren, die hunne nesten maken binnen in den stam of 

 in den wortel van boomen, en zulks alleen doen door uitknaging van 

 het hout. De meest voorkomende soort, welke dit doet, is de roet- 

 kleurige mier (Formica fuliginosa). 



Het gelukte niet aan huber, den ijverigen onderzoeker van de le- 

 venswijze der mieren, deze mieren gedurende hare werkzaamheid gade 

 te slaan , in weerwil van vele daartoe aangewende pogingen. Het was 

 hem dus alleen door bezigtiging van hetgeen zij reeds gebouwd had- 

 den mogelijk zich eene voorstelling van hare bouwwijze te verschaffen. 



«Aan de eene zijde, — zegt hüber, — vond ik horizontale gan- 

 gen, grootendeels bedekt door wanden, welke de kringwijze rigting 

 der houtlagen volgen, en aan de andere zijde evenwijdig loopende 



