190 OVER DE ZÜIDPOOLTOGTEN. 



ijsbarrière heen te dringen en dan , zooals hij , in vrij vaarwater te 

 komen. Maar de drijvende ijsmassa's vond hij digter opeen gedrongen, 

 hoe verder hij kwam ; en eindelijk stond hij voor een steilen ijsmuur, 

 die als een onoverkomelijke wal allen verderen voortgang verhin- 

 derde. Hier en daar opende zich wel een naauw kanaal in dezen 

 langen gelijkvormigen ijswal; maar nergens vond hij eene opening, 

 die een doortogt toeliet. Hij zag zich dus genoodzaakt langs dezen 

 ijsberg heen te varen in het open kanaal, dat zich bijna altijd aan 

 deszelfs voet bevond. Zoo zette hij zijnen togt voort tot aan de zui- 

 delijke Orkney-eilanden , wier sombere spitsen zich dreigend verheffen 

 boven de ijsvelden , waarvan de kolossale brokstukken rondom de 

 kusten liggen opgestapeld. 



Ten zuiden van de Orkney-eilanden ontdekte dumont d'ürville 

 ongeveer 50 mijlen kust, aan welke hij den naam gaf van Louis 

 Philippe- en Joinville-land. Een groot aantal kleine eilanden vormt 

 een keten, die met de kust evenwijdig loopt en een deel uitmaakt 

 van den archipel der Nieuw-Shetlandsche eilanden. Deze kusten zijn 

 geheel bedekt door onmetelijke gletschers, die van bergtoppen, zes 

 of acht honderd Nederlandsche ellen boven den zeespiegel verheven, 

 afdalen. Men kan deze kust als eene voortzetting van Triniteits- en 

 Grahamsland aanmerken. Kapitein ross , die eenigen tijd later de- 

 zelfde streken bezocht, ontdekte in het zuidelijk gedeelte van Louis 

 Philippe-land zeer hooge bergen , waarvan sommige eene hoogte van 

 van 2150 meters bereiken. Hij zeilde dit land geheel om en gaf dus 

 het bewijs , dat het slechts een eiland is. Men is nog geheel in het 

 onzekere , of deze archipel , die wel de grootste is , dien men tot hier- 

 toe in de zuidpoolzee vond , op zich zelf ligt , of wel zamenhangt met 

 een groot vast land, waarvan misschien ook Triniteits- en Grahams- 

 land mede een deel uitmaken. 



De ziekten, door de uitgestane vermoeijenissen ontstaan, noodzaak- 

 ten dumont d'urville den koers naar het noorden te zetten. Het 

 volgende jaar verliet hij in het begin van Januarij Hobart-Town op 

 van Diemenseiland en trachtte ditmaal van eene geheel tegengestelde 

 zijde in de zuidpoolstreken door te dringen. Hij bevond zich wel- 

 dra wederom midden in het ijs. Op de breedte van den pool- 

 cirkel ontdekte hij land. Hooge ijsbergen waren als door de natuur 



