OVER DE ZUIDPOOLTOGTEN. 201 



de koude naar de zuidpool toe veel sterker toe te nemen en een 

 hoogeren graad te hebben , dan op dezelfde noorderbreedte. Doch 

 ook met opzigt tot dit punt verkeert men tot hiertoe in groote onze- 

 kerheid. Het is wel waar, dat het drijfijs uit de Zuidpoolzee zich 

 veel verder uitstrekt dan aan de noordpool. Het is volstrekt niet 

 buitengewoon kolossale ijsbergen aan te treffen op 46 en 47 graden 

 zuiderbreedte. Het gebeurt dikwijls, dat schepen, die kaap Hoorn 

 omvaren, daar met drijvende ijsvelden te kampen hebben. In de 

 maand April van het jaar 1888 vond men zelfs ijs op eene hoogte 

 van 35 graden. Doch dit verschijnsel laat zich zeer wel verklaren 

 uit de omstandigheid , dat het zuidpoolijs een veel vrijer en opener 

 zee heeft om zich ongehinderd tot op groote afstanden te verbreiden, 

 terwijl het noordpoolijs in bogtige doorgangen opgesloten met veel 

 minder spoed zijn togt voortzet en zoo langer aan de zonnestralen 

 wordt blootgesteld. 



Men moet daarbij in aanmerking nemen , dat men de zuidpoolstre- 

 ken nog nooit op eenen anderen tijd bezocht heeft , dan als het daar 

 in het midden van den zomer is. Men heeft nog nooit daar , zooals 

 in de noordpoolstreken , overwinterd. Nu is het wel door de waar- 

 nemingen van allen, die deze zeeën hebben bevaren, boven allen 

 twijfel, dat de zomer-temperatuur daar veel kouder is dan de zomer- 

 temperatuur op gelijke noorderbreedte. Zelfs in Februari) , die in het 

 zuidelijk halfrond met onze maand Augustus overeenkomt, dus in het 

 warmste van den zomer, stond de thermometer 18 graden en op den 

 middag nog 16 graden onder het vriespunt, terwijl in het noorden 

 op dezelfde breedte de zon, die dan niet ondergaat, zoo sterk werkt, 

 dat van eiken ijsberg waterbeken afVtroomen en zich groote water- 

 plassen op de drijvende ijsvelden vormen. Het mogt dan ook wel 

 voor eene groote zeldzaamheid gelden , dat men op vele punten van 

 den overhellenden ijswal ijskegels zag neerhangen, die uit bevrozen 

 dooiwater waren gevormd. 



Om zich eenig denkbeeld te vormen van die zomertemperalmir , 

 behoeft men alleen te bedenken, dat hot overspattende zeewater dooi- 

 de snijdende koude , die met een zuidewind over de ijsvlakte den 

 zeevaarder tegen waait , terstond tot ijs stolt , zoodat de bemanning 



