202 OVER DE ZUIDPOOLTOGTEN. 



onophoudelijk in de weer moet zijn om het ijs, dat zich op het dek 

 en aan het want vast zet , daarvan los te rukken. Een feit op eene 

 zuidpool-expeditie geeft ons klaarder voorstelling van de zomerwarmte , 

 die daar heerscht, dan de mededeeling van de thermometer-graden 

 uit het scheepsjournaal. Toen men eens het ijs aan den boeg los hakte, 

 vond men een visch in het ijs vast gevroren. Deze was zeker door 

 eene golf tegen den scheepsboeg aangeslagen , maar eer hij den tijd 

 had naar beneden te vallen, met het water daaraan vastgevroren. 



Het kan ons dan ook geenszins bevreemden , dat men tot hiertoe 

 op de eilanden en kusten van de Zuidpoolzee geene de minste sporen 

 van planten- en dieren-leven heeft gevonden; terwijl daarentegen de 

 zomer in de noordpoollanden eene groote verscheidenheid van planten 

 oplevert en aan duizende dieren en vooral aan tallooze vogelzwermen 

 voedsel verschaft. In de zuidpoolgewesten daarentegen heeft de altijd- 

 durende koude alle leven verbannen. 



Als men nu uit de koude, die er in den zomer heerscht, volgens de 

 evenredigheid, die er in de noordpoollanden bestaat, een besluit wilde 

 trekken tot de koude , die er in den winter bestaan zal , ja , dan 

 zouden wij eene temperatuur krijgen , waarvan wij ons geene voor- 

 stelling meer kunnen vormen , van honderde graden onder het vries- 

 punt. Maar deze gevolgtrekking gaat geenszins door. Daar op het 

 zuidelijk halfrond het water verreweg de overhand heeft over het 

 land, zoo is het hoogst waarschijnlijk, dat, zoo de zomers er al veel 

 kouder zijn dan in het noordelijk halfrond, de winters daarentegen 

 naar evenredigheid veel minder gestreng zullen zijn. 



De grond van dit verschijnsel ligt voor de hand. De zonnestralen 

 dringen veel dieper in het water door, dan in het land. Valt nu de 

 winter in , dan zal het land veel spoediger afkoelen dan de zee. Het 

 warmtekapitaal in den grond besloten is zeer spoedig verbruikt. Maar 

 geheel anders is het met de zee. Het warmtekapitaal , dat zij in den 

 zomer heeft vergaderd , blijft haar veel langer bij. Zij geeft daarvan 

 dagelijks iets af aan de koudere lucht , die haar omgeeft , en verwarmt 

 daardoor de landen, die zij omgeeft of bespoelt. Terwijl het land 

 spoedig zijn warmte-voorraad uitstraalt, behoudt zij dien en geeft dien 

 eerst langzaam en bij kleine hoeveelheden af. 



