OVER DE ZUIDPOOLTOGTEN. 203 



Dit verschil van land- en zeeklimaat verklaart ons, waarom in 

 Siberië bij voorbeeld des zomers eene bovenmatige bitte en des win- 

 ters eene noordpoolkoude heerscht , terwijl het verschil van zomer- en 

 winterklimaat in het van alle zijden door de zee bespoelde Engeland 

 daarbij vergeleken slechts uiterst gering is. 



Passen wij dit toe op het Zuidpoolland , dat van alle zijden door 

 eenen onmetelijken oceaan omgeven is, dan wordt het ons hoogst 

 waarschijnlijk , dat het verschil tusschen het zomer- en winterklimaat 

 daar niet zoo groot zal zijn als in het noorden. De zee moet daar 

 van den warmtevoorraad , dien zij in den zomer heeft opgedaan, eene 

 oneindig grootere hoeveelheid door langzame afstraling aan den 

 dampkring teruggeven , waardoor de temperatuur merkelijk verzacht 

 moet worden. Maar die zelfde zee neemt ook weder uit den damp- 

 kring eene ontzaggelijke massa warmte , die van de zon afstraalt , in 

 zich op en houdt die vast , waardoor de dampkring merkelijk afge- 

 koeld wordt en dus de zomer eene zeer lage temperatuur verkrijgt. 



Deze vooronderstelling wordt bevestigd door de klimatologische 

 waarnemingen, die op andere punten van den zuideroceaan zijn ge- 

 maakt. Wat men van de buitengewone koude in Vuurland aan de 

 zuidspits van Zuid-Amerika verhaald heeft, is later gebleken zeer 

 overdreven te zijn. Terwijl op Newfoundland alle havens gedurende 

 den winter zijn toegevroren , zoodat de vaart er zelden voor het 

 midden van April geopend is , zoo worden daarentegen de bogten en 

 inhammen op Vuurland zelden met ijs bedekt. Bij eene zeer geringe 

 zomerwarmte heeft men ook eenen zeer zachten winter. De inboor- 

 lingen, die door lange gewoonte tegen de invloeden van het klimaat 

 gehard zijn, gaan er tusschen den 50 en 54 graad zuiderbreedte geheel 

 naakt en versmaden zelfs de kleeding , die men hun geeft. Papegaaijen 

 en kolibris zijn in de zuidelijke en westelijke deelen van de Magel- 

 laanstraat zeer talrijk. Ook op de Macquarie-eilanden , ten zuiden 

 van Nieuw-Zeeland, op 55 graden breedte, vindt men inheemsche pa- 

 pegaaijen, die in Europa op denzelfden graad noorderbreedte zeker 

 niet in de open lucht zouden kunnen leven. Ook op het eiland Ker- 

 guelen schijnt eene vrij gelijkmatige temperatuur te heerschen. Toen 

 COOK midden in den zomer (December en Januarij) dit eiland bezocht , 



