206 OVER DE ZUIDPOOLTOGTEN. 



getast worden en eindelijk versmelten. Keert de wind om , dan ne- 

 men de ijsschollen den koers naar de plaats van hun ontstaan , hoopen 

 zich op , vriezen aan elkander vast en veranderen de zee weldra in 

 een onmetelijk ijsveld, dat uit zaamgevroren ijsschotsen is ontstaan. 



Waar de ijsvorming plaats heeft op den vasten grond, of op ondiep- 

 ten, waar het ijs zich op den zeegrond heeft vast gezet, laat zij zich 

 het best denken als eene onmetelijke gletscherformatie , die in den 

 ijswal haar uiteinde heeft. Waar die ijswal geen steun meer vindt 

 op den grond van het strand, maar over eene diepe zee overhelt, daar 

 moet hij vroeg of laat door zijn eigen gewigt afbreken. Deze afge- 

 brokene stukken drijven dan als ijsbergen van reusachtige afmetingen , 

 waarheen wind en stroom ze heenvoeren, vriezen nu eens aan elkan- 

 der of aan de in zee gevormde ijsvelden vast, scheuren zich dan 

 weder los en dobberen om , totdat ze door den zuidewind naar warmer 

 streken voortgedreven , langzamerhand versmelten in de wateren des 

 oceaans. 



Zietdaar het weinige , dat ons tot hiertoe aangaande de zuidpool- 

 gewesten is bekend geworden! Misschien zal het later gelukken de 

 grens van den ysmuur, die het zuidpoolland omgeeft, over hare ge- 

 heele uitgestrektheid op te nemen en in kaart te brengen. Maar of 

 het ooit gelukken zal in het binnenland door te dringen en over des- 

 zelfs geologischen en physischen toestand een meer helder licht te 

 verbreiden, dit betwijfelen wij zeer. Men zal zeker eens de binnen- 

 landen van Afrika in alle rigtingen doorkruist hebben , men zal elk 

 eiland en elke klip in den Grooten Oceaan kennen; maar het 

 land, dat de zuidpool van onzen aardbol omgeeft, zal wel altijd het 

 ontoegankelijke en onbekende zuidland blijven. 





