VILT- EN TAPIJTWERKERS. 219 



denke zich verplaatst in een dier digte bosschen , welke zich uren 

 ver naar alle zijden uitbreiden , gelijk er thans nog eenige in noord- 

 westelijk Noord-Amerika gevonden worden , maar die welligt eer dat 

 het eene halve eeuw verder is, even als zoo vele andere, door de 

 bijlslagen eener zich voortdurend uitbreidende bevolking zullen geval- 

 len zijn. Men stelle zich in dit bosch eene uitgestrektheid voor van 

 twintig tot dertig vierkante uren, dat is eene oppervlakte zoo groot 

 als een vierde of een derde der provincie Utrecht. Op eiken boom , 

 die daar groeit, hebben trekduiven hare nesten gebouwd; niet zelden 

 ziet men er negentig of' honderd op de takken van eenen enkelen. 

 In dit van levende wezens , ouden en jongen , krioelende bosch is het 

 echter niet geraden door te dringen, want hunne uitwerpselen vallen 

 in den letterlijken zin als een regen neder, en gestadig breken groo- 

 tere en kleinere takken ai' door het gewigt der daarop zittende vogels. 

 De grond is hiermede bezaaid en het daarop groeijende gras en 

 andere lagere planten zijn geheel bedolven onder eene dikke laag 

 duivenmest, als het ware eene in het binnenland gevormde guano- 

 beddiug. Het geraas in zulk een bosch, verwekt door het klapwieken 

 der duiven, het nedervallen van takken, is zoo, dat de paarden der 

 inwoners, die daar heen trekken om zich van de jonge duiven mees- 

 ter te maken, er voor schrikken en men elkanders woorden niet meer 

 verstaan kan, zonder in het oor te schreeuwen. De boomen, waarop 

 deze vogels nestelen, lijden daaronder zoozeer , dat zij , nadat de vogels 

 hun broedplek verlaten hebben, weldra sterven, en nog jaren daarna 

 biedt zulk een oord, waar ook alle plantengroei op den ondergrond 

 vernield is, niets aan dan een tooneel van verwoesting. 



Ook in ons vaderland en elders in Europa is een vogel, welke in 

 maatschappijen leeft en nestelt, ofschoon deze op verre na niet zoo 

 talrijk zijn als die der Amerikaansche trekduiven. Het is de roek 

 (Corvus frugilegus) , een vogel, die een weinig grooter is dan een ge- 

 wone kraai, doch er overigens zeer op gelijkt. Niet zelden ziet men 

 honderden dezer nesten op de boomen in eenen kleinen omtrek bij- 

 een, soms tien nesten op eenen enkelen boom. Deze nesten munten , 

 even als die van kraaijen en raven , niet uit door bijzondere kunstig- 

 heid , daar zij alleen bestaan uit dooreen gevlochten takjes en wortel- 



