VILT- EN TAPIJTWERKERS. 221 



vogels , en begint wederom te bouwen. Zij kwijten zich aanvankelijk 

 met lust en ijver van hunne moeijelijke taak, doch na eenigen tijd 

 valt het hun zwaarder de daarvoor vereischte losse takjes en wortel- 

 vezelen te vinden. Die, welke in de nabijheid van den boom gelegen 

 waren , zijn reeds door hen of andere roeken tot gelijk doel verbruikt. 

 Zij moeten al verder en verder vliegen om de noodige bouwstoffen 

 te halen; hun nest zal welligt niet tijdig genoeg gereed zijn; — en 

 waartoe al die moeite ? In hunne onmiddellijke nabijheid bevindt 

 zich immers een groote voorraad van het kostelijkste bouwmateriaal , 

 geheele hoopen van de uitgezochtste takjes en wortelvezelen ! Waar- 

 om dan de moeite van zoo verre togten niet gespaard, terwijl zij daar 

 al wat zij wenschen kunnen slechts voor het grijpen hebben? Maar 

 die voor hen zoo verleidelijke voorraad is het eigendom der oudere 

 vogels, het zijn de nesten van dezen. Aan een openlijken aanval is 

 niet te denken ; nog versch is het hun in het geheugen , hoe zij in 

 den ongelijken strijd voor de krachtiger snavels en klaauwen hunner 

 oudere soortgenooten de vlugt hebben moeten nemen. Derhalve een 

 gunstig oogenblik waargenomen, — gewacht totdat een of ander nest 

 onbewaakt is, — dan toegevlogen en de beste takjes er achtereen- 

 volgens uitgepikt. Nu vordert de bouw van hun eigen nest snel ; 

 reeds verheugen zij zich in eene spoedige voltóoijing; — doch ziet, 

 daar wordt de diefstal ontdekt ! Niet het beroofde paar alleen , maar 

 nog een aantal andere roeken, zich daarbij aansluitende om de mis- 

 daad te straffen, vallen op het nest aan en scheuren het uiteen, zoodat 

 de takjes, die het zamenstelden , naar alle zijden verstrooid worden. 

 Door droevige ervaring geleerd , begrijpen de jonggehuwden einde- 

 lijk , dat zij in eene wereld leven, waarin elk zich zelven helpen 

 moet, en wel op eene eerlijke wijze, zonder zich aan het eigendom 

 van anderen te vergrijpen. Zij spannen nu met ernst hunne eigene 

 krachten in; nog grijpt er wel eens van tijd tot tijd eene kleine scher- 

 mutseling plaats , maar na verloop van eenige dagen is het nest gereed , 

 van binnen daarin een bedje van fijn hooi gespreid , en begint het 

 wijfje hare eijeren te leggen. Van dit oogenblik af houden alle vijande- 

 lijkheden op. Het jonge ouderenpaar is opgenomen in de kolonie en 

 leeft voortaan in vreedzame eendragt met zijne oudere stamverwanten. 



