276 IETS OVER HET MIJNWEZEN EN DE MIJNWERKERS 



aarde " te voorschijn en begroet het vrolijke daglicht. Zestien uren 

 kan hij nu in den schoot van zijn gezin uitrusten; en waarlijk, rust 

 is zijne eerste behoefte, rust hetgeen hij boven alles verlangt. Men 

 heeft wel eens pogingen aangewend om aan de mijnwerkers eenigen 

 arbeid te verschaften, door welken zij hunne verdiensten voor het 

 gezin ook nog vermeerderen konden gedurende den tijd , dat zij boven 

 den grond zijn ; maar vruchteloos. De gansche zorg voor het huisge- 

 zin rust op de vrouw; zij haalt de noodige levensbehoeften, niet zel- 

 den op uren afstand; zy heeft zich, in één woord, met alles te 

 bemoeijen. De mijnwerker ligt te bed of zit voor zijn venster achter 

 de bloemen, met welke het bijna altijd versierd is ; het hoogste wat hij 

 doet is vogels op te kweeken. Overigens rookt hij zijne pijp of ligt 

 hij te slapen ; zelfs het spreken schijnt hem te veel moeite , en deze 

 stilzwijgendheid merkt men op dat toeneemt, naarmate iemand langer 

 in de mijnen gearbeid heeft. Zoolang de mijnwerker jong is , blijft 

 hij levendig en opgeruimd; maar die opgeruimdheid neemt van liever- 

 lede af en maakt plaats voor eene afgetrokkenheid, die wel niet 

 droefgeestig is , maar toch somberheid als een sluijer spreidt over al 

 wat hem omringt en zich zelfs overplant op zijnen spreektoon en op 

 den inhoud der weinige woorden, die hy uit. 



In één opzigt is de mijnwerker in den Hartz vrij van den kom- 

 mer, die elders de arbeidende klasse zoozeer drukt en kwelt; hij 

 behoeft namelijk nimmer beducht te zijn, dat het hem aan werk zal 

 ontbreken. Want hij weet, dat de bewerking der mijnen reeds ge- 

 regeld is voor een veel langer tijdvak dan hij leven zal , en hij weet 

 tevens , dat het bestuur het zich ten heiligen pligt stelt den arbeid 

 nooit te doen staken. Hij is dus volkomen zeker van zijne verdienste 

 en kan van die zijde de toekomst met gerustheid te gemoet treden. 

 En die gerustheid kan nog te grooter zijn, daar de staat onderschei- 

 dene inrigtingen van voorzorg te zijnen behoeve heeft in het leven 

 geroepen. Eene derzelve strekt ten behoeve der eigenlijk gezegde 

 mijnwerkers, eene andere voor de werklieden in de gieterijen, eene 

 derde voor de opzigters en arbeiders in de bosschen, de kolenbran- 

 ders, vrachtlieden, metselaars, slotenmakers en dergelijken. De mijn- 

 werkers verdienen gemiddeld ƒ 6 in de week, en zelfs kan dit 



