BE SPINNERS ONDER DE DIEREN; 



DOOR 



P. HARTING. 



Elk werk vordert een werktuig. Vraag het den metselaar, hij zal 

 u zijn troffel voorhouden. Vraag het den timmerman, en hij zal u 

 zijne zagen, beitels, schaven enz. toonen. Vraag het welken ambachts- 

 man gij wilt, elk hunner zult gij in het bezit vinden van eenige 

 meer of min eenvoudige of zamengestelde, niet zelden hoogst vernuftig 

 uitgedachte werktuigen, waarmede zij hun werk verrigten, en zonder 

 welke zelfs de geoefendste arbeider niet in staat zoude wezen zich 

 van zijne taak te kwijten. 



Niet het minst opmerkelijke in de nijverheids-voortbrengselen der 

 tot hiertoe beschouwde dieren is het, dat de voornaamste werktuigen, 

 welke de natuur hun schonk, om zoo veelsoortigen arbeid te verrigten, 

 hun mond en hunne pooten zijn. Wel is waar kan die mond zeer 

 verschillen; hij is gewijzigd overeenkomstig de bepaalde behoefte van 

 het dier , en hetzelfde geldt , hoewel in mindere mate , van de lede- 

 maten of pooten. 



Maar toch , indien wij de eenvoudigheid der middelen vergelijken 

 met de vaak verwonderlijke kunst, waarvan zoo menigeen dezer 

 voortbrengselen getuigt, dan klimt onze verbazing daarover, en als 

 van zelf komen ons de woorden voor den geest , welke franklin den 

 natuurkundigen toeriep : » gij moet leeren boren met de zaag en zagen 

 met de boor." 



Niet bij alle dieren is de natuur echter zoo spaarzaam geweest. 

 Kr zijn ook, die, behalve hunnen mond en pooten, nog eenen anderen 

 toe.stel bezitten, hun opzettelijk geschonken om daarmede eenen arbeid 

 1861. 10 



