DE SPINNERS ONDER DE DIEREN. 307 



toe, in digtgesloten rijen nevens elkander, de achterste steeds 

 stootende met de koppen tegen de achtereinden der voorste en 

 daaraan met eenige spinseldraden vastgehecht. Zoo trekken zij 

 in digt gesloten kolommen voort over de eikenboomen, op haren 

 weg zich voedende met de bladeren van deze , en , waar zij ver- 

 schijnen, de grootste verwoesting aanrigtende. Geheele bosschen 

 vertoonen zich, na haar bezoek, als de boomen in den wintertijd, 

 met geheel kale , ontbladerde takken , en soms zelf gebeurt het , 

 dat dit vraatzuchtig heirleger, wanneer het zijnen honger niet meer 

 aan eikenloof stillen kan, ook op de bladeren van andere boo- 

 men, berken en beuken, aanvalt, ja dat het eindelijk zelfs op de 

 akkers, onder het vlas, erwten en boonen groote schade aanrigt. 



Dat verschillende soorten van rupsen haar spinsel bezigen tot za- 

 menhechting van andere zelfstandigheden, waaruit zij zich eene woning 

 bouwen , is reeds herhaaldelijk uit vroeger medegedeelde voorbeelden 

 (jaarg. 1860, bl. 357, 358 en 1861, bl. 171, 255) gebleken. Wij gaan 

 deze thans voorbij om nog een woord te zeggen over de door vele rupsen ge- 

 sponnen verblijfplaatsen, waarin zij hare gedaanteverwisseling ondergaan. 

 Men noemt deze soort van nesten gewoonlijk cocons ; zij zijn met veel meer 

 zorg gemaakt dan die , welke slechts gebouwd zijn om een tijdelijk toe- 

 vlugtsoord aan de bewoners te verschaffen , die het grootste gedeelte 

 van hunnen tijd rondzwervende en etende doorbrengen. Doch er komt 

 voor alle rupsen, die althans niet vroeger reeds de prooi zijn gewor- 

 den van een harer menigvuldige vijanden , een tijdstip, waarop zij 

 voor het laatst hare huid zullen afwerpen, om daaruit als gevleugelde 

 insekten, als vlinders, te voorschijn te treden. Aan dit gewigtigste 

 tijdstip in het leven eener rups gaat echter een tijd van stille voor- 

 bereiding vooraf, die weken of zelfs maanden duren kan. Is de rups 

 reeds een hulpeloos wezen gedurende haar eerste levenstijdperk, nog 

 veel meer wordt zij dit, nadat zij, schijnbaar dood, in dien toestand 

 is overgegaan, welke men gewoonlijk dien van »pop" noemt. Ook 

 vermenigvuldigen zich nu hare voorzorgen om zich tegen vijandelijke 

 aanvallen te beveiligen. Teruggetrokken in eene harde hoornachtige 

 huid, die alle weeke deelen overdekt, neemt zij eene gedaante aan, 

 waarin men bezwaarlijk meer het vroegere dier zoude herkennen. 



