DE MELKZEE 



BIJ DE 



MOLUKSCHE EILANDEN 



De zee-kapitein trébuchet , bevelvoerder op de Fransche korvet 

 »la Capricieuse," schreef den 28 Augustus 1860 van Amboina aan de 

 Akademie der wetenschappen te Parijs het navolgende: 



«Toen wij in den nacht tusschen den 20 en 21 Augustus ongeveer 

 20 zeemijlen W.Z.W. van Amboina laveerden, hadden wij van 's avonds 

 zeven uur tot aan den volgenden dag het grootsche schouwspel van 

 eene zoogenoemde «Melkzee ," hetwelk de Hollanders «Winterzee" 

 noemen, waarschijnlijk, omdat het aanzien des hemels en der zee 

 levendig aan met sneeuw bedekte landschappen herinnert. Wij zochten 

 het eerst de verklaring van dit verschijnsel in het gereflekteerde licht 

 van de maan, die destijds drie dagen oud was; maar toen het ook 

 nog na het ondergaan van de maan voortduurde en zelfs nog in licht- 

 sterkte toenam , moesten wij deze verklaring laten varen. Wij schepten 

 water in eene schaal van vier of vijf kan; het had de kleur van ge- 

 woon zeewater, maar bevatte ongeveer 200 kleine dieren van gelijke 

 dikte, maar van zeer verschillende lengte, die een bestendig licht van 

 zich afwierpen , welks kracht en kleur mij aan de lichtwormpjes deed 

 denken , die in onze koloniën op de Antillen zoo talrijk zijn. Onder 

 het vergrootglas gezien, vormden deze diertjes eenen haarvormigen 

 rozenkrans van enkele individuen, die aan de uiteinden met elkander 

 verbonden waren. Het getal dezer schepselen was in de verschillende 



