334 



DE WASFABRIKANTEN ONDER DE DIEREN. 



^K^flll 



wordt. Daarmede zuigen zij den honig uit de nectariën der bloemen 

 en verder bedienen zij zich van dezen zamengestelden toestel ook, 

 zoo als straks blijken zal, bij de vervaardiging harer cellen. 



Ten tweede: de sprieten. Deze deelen , die ingeplant zijn op het 

 midden van het voorhoofd en uit 13 leedjes bestaan, zijn voor de 

 werkzaamheden der bijen van het hoogste belang. Die werkzaamhe- 

 den toch, voor zoo ver zij den arbeid in den korf betreffen, hebben 

 in het duister plaats; van hare oogen hebben zij derhalve daarbij 

 geen dienst, maar zij worden daarbij geheel geleid door het tastver- 

 mogen, dat in de zeer bewegelijke sprieten huisvest. 



Ten derde: de pooten en wel inzonderheid de achterpooten, die mer- 

 kelijk langer zijn 

 dan die der beide 

 overige paren , en 

 I) welker driehoekig 

 middengedeelte of 



a u „.. a j v scheen (o) verbreed 



Achterpoot van eene werkbij ; A van de binnen- , v ' 



B een gedeelte van de buitenzijde gezien; en &&I 1 de buiten- 



zijde hol en glad is , terwijl deze holte omringd is van stijve haartjes 

 of borstels. Het is in dit deel , waaraan latreille den beteekenis- 

 vollen naam van «korfje'' (corbeille) gegeven heeft, dat de bijen haren 

 vergaarden voorraad van stuifmeel en voorwas huiswaarts dragen. 

 Eindelijk in de vierde plaats moet hier de toestel tot wasvorming 



genoemd worden. Het ligchaam van 

 elke werkbij is eene kleine wasfa- 

 briek. Zij zuigen honig uit de bloe- 

 men of uit vroeger vergaarden voor- 

 raad. Deze honig treedt door den 

 slokdarm (aa) in een wijden zak , de 

 voormaag (6), die men gewoonlijk 

 de «honigblaas'' noemt. Deze is za- 

 mentrekbaar , en zoo kan zij haren 

 inhoud weder door den mond uit- 

 storten in de holte der wascellen, 

 die daarvoor bestemd zijn. Blijft 

 Darmkanaal van eene werkbij. echter de honig in de voormaag, dan 





