JOHANNES KEPLEE. 351 



1612, zou zijn lot zich verbeteren. Hij werd te Linz aan de lands- 

 school als professor in de mathesis aangesteld. Zijne uiterlijke om- 

 standigheden waren daar, naar het schijnt, althans in de eerste jaren 

 van zijn verblijf, minder drukkend, maar daarentegen had hij hier 

 weder met bezwaren van anderen aard te kampen. Met al de arge- 

 loosheid in wereldsche zaken aan een mathematicus als hij van natuur 

 eigen en tegelijk met diens onbeneveld gevoel voor billijkheid en regt, 

 liet hij zich uit over den toen vinnigen strijd tusschen de volgelingen 

 van luther en de Gereformeerden. Hij kon het niet goedkeuren , 

 dat deze elkaar wederkeerig op 't hevigst verketterden. Maar daar- 

 door was hij in de oogen der drijvers ook geen echte Lutheraan meer, 

 en een der ijverigste onder hen , de predikant hizler , verbood hem 

 de deelneming aan 't heilig avondmaal. Vergeefs beriep hij zich op 't 

 consistorie te Stutgardt ; ook daar werd hij in 't ongelijk gesteld , een 

 wolf in schaapskleederen genoemd, die tegen de Heilige Schrift het 

 stelsel van kopernikus verdedigde , en gelastte men hem zich naar de 

 aanwijzingen des «pastors hizler" te gedragen. Welhaast voegde zich 

 bij deze verdrietelijkheden eene nieuwe smart: in 1615 meldde hem 

 zijne zuster, dat hunne reeds bejaarde moeder wegens hekserij was 

 aangeklaagd en gevaar liep deswegens tot den brandstapel verwezen 

 te worden. Schriftelijk wendde hij zich nu tot den hertog van Wurtem- 

 berg en smeekte dezen tusschen beide te komen en de aangeklaagde 

 te redden. Dit had geen gunstig gevolg, ten hoogste gelukte het 

 hem daardoor naar het schijnt, het proces gedurende eenige jaren 

 slepende te houden. Misschien ook redde hij haar in 't eerst en werd 

 zij later weder aangeklaagd, althans in 1620 vinden wij hem te Stut- 

 gardt om zijne nu 75jarige moeder van de pijnbank en daardoor van 

 den vuurdood te redden. Na eene onbeschrijfelijke moeite gelukte 

 hem dit en hij keerde naar Linz terug. Om welke reden blijkt niet 

 volkomen , maar spoedig werd zijn lot ook daar onverdragelijk en in 

 1625 vertrok hij naar Ulm, waar een burger dier stad den grooten 

 astronoom in dienst nam .... als kaartenteekenaar. Drie jaren later 

 trad hij in dienst van den hertog van Friedland: wallenstein. Doch 

 deze betaalde seni den astroloog wel , maar liet den astronoom 

 kepler gebrek lijden. Na hem een jaar bij zich te hebben behou- 



