DE GEOGRAPHISCHE VERSPREIDING DER DIEREN. 363 



weken loopt bij vele insekten de geheele kring van werkzaam leven 

 af; alleen in dat tijdperk hebben zij behoefte aan eene hoogere tem- 

 peratuur , en hun aantal kan dus ook in koude gewesten zeer groot 

 zijn, zoo slechts de middelbare zomer-temperatuur dier gewesten voor 

 hun aanzijn hoog genoeg is. Wanneer deze zomer-warmte voor de 

 eene of andere soort in een of ander gewest te laag is, dan kan het 

 niet baten, dat in zoodanig gewest des winters de gemiddelde tem- 

 peratuur boven het nulpunt blijft. Wij kunnen hier nagenoeg dezelfde 

 wetten opmerken als in het plantenrijk. Onze Europesche vrucht- 

 boomen, onze graansoorten hebben niet zoo zeer behoefte aan eene 

 bepaalde hoogte der gemiddelde j aarlij ksche temperatuur , dan wel 

 aan eene bepaalde gemiddelde zomerwarmte. Van hier komt de 

 druif in de open lucht in Engeland niet tot rijpheid, hoezeer de ge- 

 middelde jaarlijksche temperatuur in het zuiden van Engeland niet 

 verschilt van die in de omstreken van Bonn, in het Ahr-dal, bekend 

 door zijne goede wijnsoorten. Wij begrijpen nu, hoe zelfs in Lapland 

 gedurende die lange dagen van den korten zomer eene hitte heersenen 

 kan, die myriaden van muggen in het aanzijn roept, wier steken 

 even hinderlijk zijn als die der mosquiten in tropisch Amerika. 



De verspreiding van eene of andere diersoort schijnt echter minder 

 onmiddellijk van de gesteldheid der temperatuur af te hangen dan 

 de verspreiding der plantensoorten, en wij kunnen hier daarom ook 

 geene onbeperkte toepassing maken van de uitkomsten der onder- 

 zoekingen van eenen vonhumboldt, schouw, de beide decandolle's 

 en anderen op de geographische dierkunde. In zoo ver echter vele 

 dieren van plantenvoedsel leven , en sommige zelfs uitsluitend van 

 enkele bepaalde plantensoorten of althans van soorten, die tot ééne 

 en dezelfde natuurlijke familie behooren, kunnen somtijds de waarne- 

 mingen der botanisten eene regtstreeksche toepassing vinden op het 

 dierenrijk. Dit geldt in het bijzonder van sommige insekten-soorten, 

 welker maskers zich met bepaalde plantensoorten voeden. Eene vlinder- 

 soort, welker rups zich van de bladeren van den eik (Quercus Robur) 

 en alleen van eikenbladeren voedt, kan natuurlijk alleen gevonden 

 worden, waar eiken groeijen; de grenzen, waardoor de verspreiding 

 van den Quercus Robur omschreven wordt, zullen ook de grenzen van 

 hare verspreiding zijn. 



