\ 



DE GEOGRAPHISCHE VERSPREIDING DER DIEREN. 365 



4000 voet hoogte boven de zee begint voor te komen , en zich van daar 

 tot aan de grenzen der niet smeltende sneeuw uitstrekt. De snelle 

 gemzen weiden in kleine troepen op dezelfde hoogten. Nog hooger 

 wordt het boschhoen der Alpen, tot boven de grenzen der eeuwige 

 sneeuw , aangetroffen. De lammergier leeft tot op meer dan 10000 

 voet boven de oppervlakte der zee ; nog tot eene tweemaal grootere 

 hoogte verheft zich de condor van het Andes-gebergte. 



Uit het gezegde volgt, dat het niet genoeg is te weten, of eene of 

 andere soort in eene of andere landstreek wordt aangetroffen, maar 

 dat daarbij ook tevens behoort te worden opgegeven , op welke hoogte 

 zij leeft; met andere woorden, de diersoorten hebben niet slechts eene 

 horizontale, zij hebben ook eene vertikale verspreiding. Gelijk de 

 temperatuur over het geheel afneemt met het toenemen der breedten , 

 zoo neemt zij ook af, hoe hooger men zich in een bepaald gewest 

 boven de oppervlakte der zee bevindt. Soorten hebben dus niet alleen 

 eene noordelijke en zuidelijke grens, maar eveneens hebben zij hare 

 grenzen in eene,. vertikale rigting. Waar diersoorten der vlakten of 

 der heuvels ophouden , verschijnen andere soorten op de lagere ber- 

 gen , en , waar deze vervolgens op grooter hoogte ophouden , ontdekt 

 men wederom andere soorten , die slechts op de hoogste toppen der 

 bergen leven. Op gelijke wijze houden de diersoorten van de war- 

 mere gematigde gewesten in meer noordelijke streken op ; eerst op 

 zekere breedten zien wij sommige soorten haar vervangen, die daar 

 hare zuidelijke grens hebben , waar de eersten hare noordelijke grens 

 bereiken. 



De horizontale verspreiding der diersoorten kan overigens nog in 

 twee rigtingen worden bepaald en onderscheiden. Over de eene hebben 

 wij reeds gesproken , het is die volgens de breedten, de verbreiding van 

 het noorden naar het zuiden of omgekeerd van het zuiden naar het noor- 

 den. Maar ook volgens de geographische lengten hebben de soorten ver- 

 schillende uitbreiding, en wij moeten insgelijks hare oostelijke en weste- 

 lijke grenzen bepalen. In deze rigting strekken zich vele soorten verder 

 uit dan in de rigting van het noorden naar het zuiden; maar het zou echter 

 eene geheel verkeerde voorstelling zijn, wanneer wij, hetgeen voor 

 onze noordelijke gematigde streken vrij algemeen is, ook op de ove- 



