374 DE GEOGRAPHISCHE VERSPREIDING DER DIEREN. 



leeft geene aapsoort , die zoo vele verwantschap met den Orang-Outan 

 van Borneo heeft als de Chimpanzé van Afrika's westkust. Omgekeerd 

 zijn enkele geslachten zeer talryk in soorten en echter aan bepaalde 

 gewesten gebonden ; de kolibri's b. v. komen alleen in de nieuwe 

 wereld voor, en tellen meer dan honderd soorten. In geheel Zuid- 

 Amerika leefde oorspronkelijk geene enkele soort van holhoornig her- 

 kaauwend dier; het geslacht der runderen was daar vreemd, vóór dat 

 het door de Europeanen werd ingevoerd, en de Antilopen, die in 

 Afrika zoo vele soorten tellen, zijn in dat uitgestrekt gedeelte van 

 onzen aardbol door geen enkele soort vertegenwoordigd. 



Wij worden derhalve gedrongen aan te nemen , dat de meeste feiten 

 door geene theoriën kunnen verklaard worden , maar dat zij verbonden 

 zijn met den oorsprong der bewerktuigde wezens, met eenen aanvang 

 der dingen, die voor onze natuurkennis een zeer duister onderwerp is — 

 en wel altijd blijven zal. Wilde men al sommige verschijnsels uit geo- 

 logische veranderingen afleiden, wilde men b. v. aannemen, dat landen, 

 die dezelfde dieren hebben en thans door zeeën gescheiden zijn , vroeger 

 vereenigd waren , zoodanige verklaringen zouden echter de meeste 

 feiten niet kunnen ophelderen. Bepaaldelijk strijden tegen de algemeene 

 toepassing van dergelijke veronderstellingen de verschijnsels , welke 

 de geographische verspreiding der zeedieren ons aanbiedt. Alles 

 noopt ons daarom om aan te nemen, dat er verschillende scheppingen 

 op verschillende plekken der aarde en in verschillende gedeelten van 

 den Oceaan hebben plaats gehad. Zulk eene stelling is , wij erkennen 

 het gaarne en betuigen het zelfs met nadruk , geene verklaring , maar 

 zij is de eenvoudige uitdrukking van het denkbeeld, waartoe de ver- 

 schijnsels ons brengen, van het gevolg, dat wij uit de waarnemingen 

 'afleiden. Door te erkennen, dat wij niet alles verklaren kunnen, 

 doen wij niets te kort aan de eischen der wetenschap. Begeeft men 

 zich op het gebied der gissingen , dan schept men zich slechts nieuwe 

 zwarigheden, die wederom alleen door gissingen kunnen worden op- 

 geheven. De ware weg, dien wij hier volgen moeten is, dat wij de 

 verschijnsels naauwkeurig waarnemen, die aan een beoordeelend onder- 

 zoek onderwerpen, hen in eene zamenhangende orde rangschikken , bij- 

 eenvoegen, wat bij elkander behoort, en afscheiden, wat aan het onder- 





