4 ALBUM DER NATUUR. 



bekende wet van PROUT: de atoomgewigten van alle enkelvoudige ligchamen 

 zijn zuivere veelvouden van dat der waterstof. C. M(arignac ?) berigt daar- 

 over in de Archives des Sciences physiques et Naturelles, IX, No. 34. Wij 

 nemen daaruit de volgende tabellarische opgave over van eenige atoomgewig- 

 ten , zooals die bepaald zijn door S. , zooals M. die gevonden heeft bij zijne 

 reeds voor 17 jaar gepubliceerde proefnemingen en zooals zij volgens de wet 

 van PROUT zouden moeten wezen : 



STAS. C. M. PROUT. 



Zilver 107,943 107,9-21 108 



Chlorium 55,46 35,456 35,5 



Kalium 39,13 39,115 39 



Natrium 23,05 23 



Ammonium 18,06 18 



Stikstof 14,04 14,02 14 



Zwavel 16,037 16 



Lood (uit het zwavelz. lood.) 103,453 103,5 



Lood (uit het salpeterz.lood.) 103,460 103,5. 



Men ziet: de verschillen tusschen de experimentele atoomgewigten van S. en 

 die, welke aan de wet van P. voldoen, zijn niet groot , maarzij zijn zes ü acht 

 maal , in enkele gevallen twaalf & veertien malen grooter dan de verschillen , 

 welke S. gevonden heeft bij het bepalen van het atoomgewigt eener zelfde stof uit 

 verschillende verbindingen. S. besluit dus daaruit, dat de wet van PROUT in 

 't geheel geen grond heeft (n'est qu'une pure iïlusion) en dat de onontleedbare 

 ligchamen op onzen aardhol beschouwd moeten worden als afzonderlijke we- 

 zens, die volstrekt geene eenvoudige onderlinge gewigtsverhouding vertoonen. 

 M. kan hem dit niet toegeven. Hij doet opmerken, dat de wetten van mabiotte 

 en GAY-LUSSAC betrekkelijk de afhankelijkheid van het volume der gassen van 

 drukking en temperatuur nog altijd als naiuurwetten gelden, al weet men ook 

 door de onderzoekingen van p.egnault , magnus en anderen , dat de uitkomsten 

 van naauwkeurige proefnemingen daarmede niet geheel overeenstemmen. Voor 

 de praktijk toch veroorlooven zij in de meeste gevallen om de volume-veran- 

 deringen der gassen met genoegzame juistheid te berekenen ; zelfs wat de 

 theorie aangaat neemt men aan, dat zij de normaals et wel degelijk aangeven, 

 en dat de afwijkingen voortgehragt worden door storende oorzaken, wier invloed 

 men later misschien zal leeren in rekening te brengen. Het zou nu kunnen 

 zijn , zegt M. , dat de wet van PROUT in volkomen hetzelfde geval verkeerde, 

 dat ook zij de atoomgewigten der ligchamen met eene voor de praktijk genoeg- 

 zame juistheid aangaf, en dat de afwijkingen ook bij haar slechts storingen 

 waren, voortgehragt door oorzaken, wier aard en werking later zouden kun- 



