WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 5 



nen worden gevonden. Wij kunnen hem hier niet volgen in de redeneringen , 

 w« ardoor hij de mogelijkheid daarvan zoekt aan te toonen , maar moeten den 

 in dit onderwerp belangstellenden lezer verwijzen naar de boven aangege- 

 ven bron. Ln. 



Vorm der aarde. — In de in Sept. 1.1. te Lugano gehouden vergadering van de 

 Société helvétique des Sciences naturelles heeft Dr. RITTEH een verslag gegeven 

 van zijne onderzoekingen over dit onderwerp, zooals die uitvoerig zijn be- 

 schreven in de Mémoires de la société de physique et d'Histoire naturelle de 

 Genève, tome XV, 2. Men heeft, zooals bekend is, dien vorm bepaald naar 

 aanleiding 1) van de meting van meridiaanbogen, 2) van de verschillende 

 slingertijden van gelijke slingers op verschillende plaatsen der oppervlakte 

 van den aardbol , en 3) uit de bewegingen der maan. De onderling vrij wel 

 overeenstemmende uitkomsten langs deze drie verschillende wegen verkregen 

 komen niet zoo goed overeen met de hypothese , dat onze aardbol een omwen- 

 telingsellipsoid zou zijn , maar men schreef deze verschillen aan locale invloe- 

 den toe Voor korten tijd heeft de generaal VON SCHübert deze zaak op 

 nieuw onderzocht en bevonden, dat men door eene onderlinge verbinding , twee 

 aan twee , der zeven meest te vertrouwen graadmetingen tot onderling zeer 

 verschillende uitkomsten geraakt. Hij besluit daaruit, dat de aarde geen om- 

 wenlelingsellipsoïd , maar een ellipsoïd met drie ongelijke assen moet zijn. 



Ritter op zijne beurt heeft zich voorgesteld te bepalen , of de gedaante , 

 welke de aarde zou moeten bezitten volgens de analyse van legendre, die 

 aanneemt , dat zij bestaat uit lagen , waarvan de digtheid van de oppervlakte 

 naar het midden toeneemt, beter dan de bovengenoemde met de waarnemin- 

 gen overeenkomt. Door evenals von schubert zijne berekeningen te grond- 

 vesten op graadmetingen, gedaan op verschillende afstanden van den aequator, 

 is R. tot onderling zeer overeenstemmende uitkomsten geraakt , die voor de 

 afplatting geven i-yt.Wfiö' voor de halve poolas eene lengte van 3 261 535 en 

 voor de halve middellijn des aequators eene van 3 272 746 toises. Hij houdt 

 dus , in overeenstemming met de beschouwingen van LEGENDRE , de aarde voor 

 een niet ellipsoïdisch omwentelingsligchaam. Hij zal deze onderzoekingen 

 nog verder voortzetten door nog andere boogmetingen, zoowel als de slinger- 

 waarnemingen en de bewegingen der maan in zijne berekeningen op te Lemen. 



Ln. 



GeleiditiKsvermogen der gassen voor de warmte. — Prof. MAGNUS te Berlijn 

 heeft aan de koninklijke akademie der wetenschappen aldaar zijne onderzoekin- 

 gen over dit onderwerp medegedeeld (Monalsberichle , Julij 1860 en Cosmos van 



