6 ALBUM DER NATUUR. 



9 November 1860, pag. 545.) Hij bezigde eene glazen buis, waarvan het bo- 

 vendeel in kokend water gedompeld werd en die van onderen den bol van 

 eenen thermometer bevatte. Deze buis kon luchtledig gepompt en met ver- 

 schillende gassen gevuld worden. Hij heeft met dezen toestel gevonden : 



1°. Dat de door den thermometer aangewezen warmtegraad verschilde , 

 al naar de gassen, waarmede de buis gevuld was. 



2°. Van alle gassen is het de waterstof, waarin onder overigens gelijke 

 omstandigheden die thermometer het hoogst staat. Alleen in dit gas staal de 

 thermometer hooger dan in het luchtledige ; in alle andere gassen daarentegen 

 lager. 



3\ in de waterstof staat de thermometer des te hooger , en in andere 

 gassen des te lager, naarmate die gassen meer zijn verdigt. De eerste bezit 

 dus een geleidingsvermogen voor de warmte , even als de metalen. Dat de 

 laatste dit in het geheel niet zouden bezitten , blijkt nog niet uit de proefne- 

 mingen , maar wel dat hel in deze gering genoeg is om door de doordring- 

 baarheid voor warmtestralen (diathermansie) dezer gassen te worden bedekt 

 en onmerkbaar gemaakt. 



4°. Dit geleidingsvermogen der waterstof blijkt door den thermometer in 

 den toestel , niet slechts wanneer de deelen van dit gas vrij en bewegelijk 

 zijn gelaten , maar ook nog wanneer die bewegelijkheid gestremd is door dons 

 of eenige poreuse zelfstandigheid. 



5\ De waterstof geleidt niet slechts de warmte , maar ook de elektriciteit 

 beier dan eenig ander luchtvormig ligchaam. 



Ln. 



Nyam-nyams. — Aangaande deze zoogenaamd gestaarte menschen , waarvan 

 reeds vroeger in dit Bijblad en ook in het Album sprake is geweest , heeft de 

 heer lejean aan de Parijsche Socièté de Géographie berigt , dat wal men voor 

 hun staart heeft gehouden niets anders is dan een versiersel (!) van dieren- 

 huid, dat zij aan het stuitbeen (Vendroit ou Jmit Ie dos), vastmaken. Hij zond 

 eene teekening daarvan over en zegt daarbij , dat de oppervlakkige berigtgevers , 

 die dit voor eenen staart hebben gehouden, de staartmenschen hebben » uit- 

 gevonden." 



Ln. 



Onmogelijkheid om alléén door den indruk op het netvlies te bepalen , welk net- 

 vlies dien indruk ontv ngen heeft. — Ofschoon men bij den eersten opslag zou 

 kunnen meenen, dat een indruk op een der beide oogen door de ziel tot dat 

 oog moest worden teruggebragt, dat dien indruk ontvangen heeft, zoo toonde 



