WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 7 



Prof. william B. BOGERS van Doslon , in do vergadering van den 1 Augustus 

 1860 der American Association jor the Advanccment of Science , aan, dat dit niet 

 het geval is. Men neme eene korte buis van zwart bordpapier , van een diame- 

 ter van één vijfde van een (Eng.) duim en make die vast in een gat in het 

 middenpunt van een groot blad van dezelfJe stof. Houd dan het blad eenige 

 duimen van het aangezigt van een tweeden persoon , tusschen hem en het ven- 

 ster, het heen en weer bewegende, totdat de heldere ronde opening van den 

 lubus vlak voor een zijner oogen — het linker bij voorbeeld — geplaatst is, 

 en laat hem zijne aandacht vestigen op de schaduw of wolk, waaropeen tubus 

 gerigt is. Hij zal gevoelen , alsof de indruk of het beeld evenzeer tot beide 

 oogen behoorde , en het zal hem onmogelijk zijn om te bepalen , welk van bei- 

 den dat beeld inderdaad ontvangt. Wanneer men de opening meer naar de 

 regterzijde beweegt, naar den neus toe, maar niet zoo ver, dat zij buiten den 

 gezigtskring van hel linker oog is, of dat zij door het regter oog kan gezien 

 worden, dan zal de waarnemer zich verbeelden, dat zij nu regt tegenover het 

 regter oog geplaatst is. De opening nog verder in dezelfde rigting voort- 

 bewegende, totdat zij in het gezigt van het regter oog gekomen is, maar niet 

 geheel er voor, dan zal het schijnen, alsof zij voor het linker oog geplaatst 

 was , en, wanneer zij nu geheel voor het regter oog gebragt is, zal het wezen, 

 alsof zij gelijkelijk voor beide oogen stond of in het midden tusschen beide 

 oogen. Dergelijke uitwerkselen kunnen worden teweeg gebragt door gebruik 

 te maken van een half vel eenigzins stijf papier met een wijd speldegal in 

 het midden , alsook door een klein schijfje wit papier te hechten op een 

 stuk wit carton van de grootte van een stereoskoopplaatje , en door dit te 

 verschuiven op de wijze als boven is aangegeven. 



Uit deze proeven , wanneer het voorwerp regt voor een van beide oogen 

 staat , kan worden opgemaakt, dat de netvliesindruk van elke retina niet ver- 

 gezeld gaat van eenige bewustheid , welke de retina is, die den indruk ontvangt, 

 en dat de gezigtsperceptie behoort tot dat deel van den gezigtstoestel bij of 

 in de hersenen, dat aan beide oogen gemeen is. Dit resultaat toont ook, dat 

 wij de rigting , waarin wij hel voorwerp zien , ons voorstellen als normaal , 

 zoowel op de retina, welke den indruk niet, als op dien, welke hem wél ont- 

 vangen heeft. Inderdaad is die rigting normaal op geene van beiden , maar 

 ligt in de middellijn tusschen beiden, dat is, in de binoculaire rigting. Deze 

 proefneming is in strijd met de wet van de gezigtsrigting , die door BREWSTEB 

 aangenomen is , volgens welke de schijnbare rigting altijd gelegen is in de n - 

 male , die gerigt is naar dat punt der retina, dat den indruk ontvangt. Hel terug 

 brengen van den indruk tot voornamelijk één oog en wel tol dat oog , dat geen 

 indruk ontvangt, hangt af van de rigting, welke het ander oog moet aanne- 



