WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 13 



de nervus ischiadicus nog zeer prikkelbaar bij de spier zijn kan , terwijl hij 

 het bij het ruggemerg niet meer is. Budge verklaart dit op de volgende 

 wijze. Vermeerdering van prikkelbaarheid is voor hem een kenteeken van de 

 verzwakking der zenuwkracht ; zij verraadt in de zenuw den overgang tot 

 slerven. Men kan dientengevolge in eene zenuw, die op den weg tot sterven 

 is, uit het oogpunt der prikkelbaarheid drie tijdperken waarnemen. In het 

 eerste biedt de zenuw een betrekkelijk zeer grooten weerstand aan de irritatie, 

 dientengevolge hebben zwakke prikkels geene uitwerking. In het tweede 

 tijdperk is de weerstand verminderd ; daardoor wordt de prikkelbaarheid ver- 

 hoogd en zelfs zwakke prikkels brengen zamentrekkingen te weeg. In het 

 derde tijdperk , grenzende aan den dood der zenuw , is de prikkelbaarheid lot 

 haar minimum gebragt. Er zal dus eene zekere analogie plaats hebben tus- 

 schen de verschijnselen van het eerste en het derde tijdperk , ofschoon het 

 eerste beantwoordt aan hel maximum van levenskracht der zenuw en het 

 derde aan bet minimum daarvan; Deze tijdperken verschijnen niet plotseling 

 over de geheele uitgestrektheid der zenuw , maar breiden zich trapsgewijze 

 van het centrum naar de peripherie uit. Het kan dus geschieden, dat die 

 streek der zenuw, welke hel naast aan de spier ligt, nog in het eerste tijd- 

 perk verkeert , terwijl eene wat meer centrale streek reeds in bet tweede is 

 en eene nog meer centrale reeds in het derde. Zoo kan men de schijnbaar 

 zoo geheel tegenovergestelde uitkomsten verklaren, die men in den tusschen- 

 lijd van eenige minuten bij eene en dezelfde zenuw verkrijgt. — Budge zoekt 

 door deze verschijnselen de wet der zamentrekkingen van ritter en nobili 

 Ie verklaren. (VlRCHOW'S Archiv f iir palhol. Anat. u. Phys. , Bd. XVlll , S. 48TJ. 



D. L. 



Nieuwe soort van Anneliden. — J. E. GRAY had onder den naam van Paloio 

 een ringworm doen kennen van de Schippers-eilanden (Samoa) , van welken 

 hij evenwel slechts koplooze exemplaren gezien had. J. D. macdonald, heel- 

 meester aan boord van den Herald, heelt dit zonderlinge dier op nieuw bij de 

 Fidji eilanden waargenomen. In Oclober en November verschijnt deze worm , bij 

 de Fidji-eilanders Mbalolo genaamd, in onlelbare menigte , en wordt door de ge- 

 noemde eilanders lot voedsel gebruikt. Bijna allen komen op de oppervlakte 

 der zee te voorschijn zonder kop; het is maCDü.nald slechts eenmaal mogen 

 gelukken één kop te krijgen. M. gelooft, dat men hiervan de oorzaak zoeken 

 moei in de wijze van voortplanting dezer wormen. Zij zouden in de diepte 

 der zee leven lot op het oogenblik van de rijpheid der eijeren. Dan zouden 

 de eijeren uit het ligchaam komen door eene dwaische vaneenscheuring san 

 den worm even achter den kop, en het overblijfsel van hel dier zou boven 



