30 ALBUM DER NATUUR. 



Opheffing van den bodem door eene aardbeving. — Bij de reeds bekende ge- 

 vallen van dien aard heeft lyell een nieuw gevoegd , geput uit de mededee- 

 lingen van personen, die het verschijnsel als ooggetuigen hebben waargenomen. 



Op den 23 Januari] 1855 had er op Nieuw-Zeeland en in de omringende zee 

 eene aardbeving plaats, die zich uitbreidde over eene ruimte , welke op 360,000 

 vierkante mijlen geschat wordt. Nabij Wellington , op het Noordereiland, werd 

 daardoor eene landstreek van 4600 vierkante mijlen 1 tot 9 voet blijvend op- 

 geheven. Vandaar tot 16 mijlen ten noorden van Wellington was geene op- 

 heffing te bespeuren, maar wel weder bij Pencarrow-Head , het westelijk voor- 

 gebergte van Port-Nichol>on , waar de opheffing van 1 voet lot 7 voet toenam, 

 om aan de oostelijke helling v;m de tot het Tararua-gebergte behooreude 

 Rimutaka-heuvelen eene hoogte van 9 voet te bereiken. Hier eindigde de be- 

 weging plotselijk ; de lagere oostwaarts zich uitbreidende streek onderging 

 geene verandering. {Buil. d. L Soc. géoL, Xlll, p. 661; Neues Jahrb. f. Min. 

 etc., 1860, H. 6., p. 723). 



Hg. 



Overblijfselen van een beenigen visch in het over gaugs gebergte van den Rijn? — 

 VOLGAR (Erster Bericht des offenbaren Vereins für Naturk/inde, Offeitb. , 1860, 

 p. 37) heeft onlangs eene beschrijving en afbeelding gegeven van een bij Caub 

 in het leigesteente gevonden fossil, dat, volgens zijne meening, het uiteinde 

 der wervelkolom met den staart van een beenigen visch zoude zijn. Hij heeft 

 daaraan den naam van Teleosteus primaenis gegeven. Indien deze duiding zich 

 als juist bevestigt, dan zoude deze vondst gewigtig zijn, omdat daaruit volgen 

 zoude, dat de beenige visschen veel vroeger op aarde verschenen zijn dan men 

 gewoonlijk aanneemt, ftef. is niet. in de gelegenheid geweest de verhandeling 

 van V. zelve in te zien, maar hij mag hier niet verzwijgen, dat bronn , 

 daarover berigtende (Neues Jahrb. etc, 1860, H. 6., p. 758), de juistheid dier 

 duiding sterk betwijfelt. Hg. 



Hyalonema Sieboldi. — Onder dezen naam werden het eerst in 1835 door 

 GRAY de door V. SIEBOLD uit Japan medegebragte raadselachtige , groolendeels 

 uit strengen van lange kiezel-draden bestaande voorwerpen beschreven, die 

 GRAY als de as van een polypenstok beschouwde. Uitvoeriger handelde daar- 

 over BRANDT, die in 1859 eene monographie (Symbolae ad pofypos Hyalochae- 

 tides) met vele afbeeldingen uitgaf, waarin hij nog een tweede geslacht, door 

 hem Hyalochaeta genoemd, aanneemt, en beiden verecnigt tot de familie der 

 Hyatochaetiden. 



Echter hadden reeds vroeger, op grond der waarnemingen van valuncien- 



